خط ویژه: 88507816 (21)98+

روزهای کاری از ساعت 9 الی 16

 

 

جمعه - ۲۸ خرداد - ۱۴۰۰
ساعت :

خدمات حقوقی داخلی

خدمات حقوقی داخلی (15)

جمعه, 15 تیر 777 12:36

اخبار

نوشته شده توسط

 

nvjhujhjvhujhriu

دوشنبه, 21 -2667 07:30

کارت بازرگانی و کارت عضویت

نوشته شده توسط

 

کارت عضویت اتاق بازرگانی چیست؟


کارت عضویت اتاق بازرگانی کارتی است که توسط شعب اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران در تهران یا شهرستان ها به اسم متقاضیانی که واجد شرایط باشند صادر می گردد و صدور این کارت موکول به آن است که متقاضیان، نام شرکت یا نام خویش را در دفتر ثبت تجارتی ثبت کرده باشند.
بازرگانانی که تقاضای صدور کارت عضویت در اتاق بازرگانی می نمایند باید بر اساس فرم های چاپ شده از طرف اتاق بازرگانی اطلاعات مربوط به تجارت و بیزینس خود را به اتاق بازرگانی ارائه نمایند و اعتبار آنان از جانب دو نفر از اعضای اتاق بازرگانی تایید گردد.


نحوه عضویت در اتاق بازرگانی

مطابق با قوانین و رویه موجود، تمامی اشخاص حقیقی و حقوقی متقاضی کارت عضویت در اتاق بازرگانی می توانند با ارائه تمام مدارک و داشتن شرایط لازم به عضویت اتاق بازرگانی در آیند به شرطی که در مدارک آن ها نقصی وجود نداشته باشد.

 

مدارک لازم برای عضویت در اتاق بازرگانی اشخاص حقیقی

-  افراد متقاضی کارت عضویت در اتاق بازرگانی باید حداقل ۲۳ سال تمام داشته باشند
-  ارائه کپی برابر اصل از مدارک شناسایی هویتی مانند کارت ملی و شناسنامه
- ارائه گواهی عدم سوء سابقه کیفری
- ارائه کارت پایان خدمت و یا کارت معافیت دائم از خدمت
- ارائه ۲ قطعه عکس رنگی ۴*۳ پرسنلی
- تکمیل و امضا نمودن تعهد نامه عضویت در اتاق بازرگانی
- پرداخت هزینه عضویت در اتاق بازرگانی
 

مدارک لازم برای صدور کارت عضویت اتاق بازرگانی اشخاص حقوقی:


۱- ارائه روزنامه رسمی ثبت تاسیس شرکت
۲- ارائه روزنامه رسمی آخرین تغییرات صورت گرفته در شرکت
۳- ارائه شماره ثبت و شناسه ملی شرکت
۴- ارائه کپی برابر اصل از مدارک شناسایی رسمی مدیر عامل مانند کارت ملی و شناسنامه که کپی آن باید واضح و خوانا باشد
۵- ارائه ۲ عدد عکس رنگی پرسنلی از مدیرعامل شرکت
۶- پرداخت هزینه عضویت در اتاق بازرگانی

نمونه ای از تعهد نامه ای که باید برای عضویت در اتاق بازرگانی صنایع، معادن و کشاورز تکمیل کنید که در زیر آمده است:

 
بسمه تعالی

اینجانب ……… (در قسمت نقطه چین اسم اشخاص حقیقی و یا حقوقی که متقاضی عضویت در اتاق بازرگانی صنایع، معادن و کشاورزی هستند نوشته شود) متقاضی عضویت در اتاق بازرگانی صنایع و معادن …………… (در قسمت نقطه چین باید نام استان و یا شهرستانی که هدف عضویت در آن را دارید نوشته شود) بدینوسیله متهعد می شوم.

 


وظایف و اختیارات اتاق بازرگانی
 

افرادی که عضو اتاق بازرگانی می شوند در تمام مواردی که مربوط به  واردات و صادرات کالاها می شود تصمیم گیری می کنند تا از طریق همین تصمیمات اتخاذ شده بتوانند از ورود کالاهای قاچاق بازداری کرده و به تولید درونی و اقتصاد مملکت از این روش کمک کنند.
همچنین یکی دیگر از وظایف اتاق بازرگانی این است که با مذاکره با فعالین بخش خصوصی و بالا بردن کیفیت محصولات و کالاهای تولید داخل، از واردات محصولات مشابه و خروج ارز از کشور جلوگیری نمایند.

۱- به سرمایه گذاران اطمینان می دهد که بتوانند برای سرمایه گذاری مطمئن تر اقدام کنند. در واقع اتاق بازرگانی، بازرگانان را برای سرمایه گذاری مطمئن تر ترغیب و تشویق می نماید
۲- بررسی شرایط کسانی که تقاضای کارت عضویت بازرگانی دارند و صدور این کارت توسط اتاق بازرگانی برای متقاضیان
۳- با کشور های دوست و همسایه ای که در زمینه های تجاری و اقتصادی با یکدیگر فعالیت مشترک دارند اتاق های مشترکی را برگزار می کنند تا بتوانند اقدامات لازم را برای بهبود فعالیت های مشترک انجام دهند
۴- هماهنگی و مشارکت با دیگر دستگاه های اجرایی و رسمی کشور جهت بهبود اوضاع اقتصادی و فعالیت های غیر نفتی
۵- شناسایی کالا های صادراتی کشور به منظور ارتقاء هرچه بیشتر صادرات غیرنفتی و ارز آوری
۶- شناسایی و واردات کالا های مرغوب تر به کشور و جلوگیری از واردات بی رویه محصولاتی که در داخل کشور نیز به تولید می رسند.


 
اخذ کارت عضویت اتاق بازرگانی

شما می توانید با مراجعه به نظام و سایت رسمی سازمان به آدرس tccim.ir به صورت اینترنتی برای عضویت اقدام کنید که برای افراد حقیقی ارائه شماره ملی و برای اشخاص حقوقی مشخصه ملی شرکت خود را دارد و سپس فیلد به فیلد باید کادر ها را تکمیل و مدارک را پیوست کنید و حق عضویت را نیز به همین شکل با داشتن رمز اینترنتی(رمز دوم) پرداخت کنید.
توصیه می نماییم به جهت انجام هرچه سریعتر و دقیقتر اقدامات و فرآیند تهیه مدارک و صدور کارت عضویت در اتاق بازرگانی ، ضمن تماس با موسسـه حقوقــی عدالت آیین فرتاک از تجارب کارشناسان خبره ما بهره مند شوید.
 

تمدید کارت عضویت اتاق بازرگانی و  هزینه ی آن چقدر است؟
 

هزینه عضویت در اتاق بازرگانی از هزینه صدور کارت بازرگانی کمتر است و شما می توانید جهت اطلاع دقیق از هزینه عضویت در اتاق بازرگانی و همچنین مراحل و مدارک مورد نیاز اخذ این کارت با کارشناسان باتجربه موسسـه حقوقــی عدالت آیین فرتاک از طریق شماره تماس ۰۲۱۴۳۰۰۰۴۳۰ مشاوره رایگان داشته باشید.

 

 

 

کارت بازرگانی چیست ؟

مطابق قوانین گمرکی کشور، کارت بازرگانی مجوزی است که دارنده آن، اعم از شخص حقیقی یا حقوقی می تواند با داشتن آن اقدام به تجارت در عرصه واردات و صادرات کالا کند و در ایران تنها بازرگانانی می توانند در واردات و صادرات فعالیت نمایند که دارای این کارت باشند.
 
این کارت ، توسط شعب اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران در تهران یا شهرستان ها به نام متقاضیانی که واجد شرایط باشند صادر می گردد و صدور آن موکول به آن است که بازرگان، موسسه و یا شرکت، نام خود را در دفتر ثبت تجارتی ثبت کرده باشد.

بازرگانی که تقاضای صدور این کارت را می نماید باید طبق فرم های چاپ شده از طرف اتاق بازرگانی اطلاعات مربوط به تجارت خود را به اتاق بازرگانی بدهد و از طرف دو نفر از اعضای اتاق بازرگانی معرفی شود.
صدور این کارت برای بازرگانان و شرکت های خارجی منوط به معامله متقابل است، یعنی در صورتی به بازرگان خارجی کارت بازرگانی داده می شود که کشور آن ها نیز به بازرگان ایرانی اجازه فعالیت بازرگانی بدهد.

 

بررسی انواع کارت بازرگانی

الف) اخذ کارت بازرگانی برای اشخاص حقیقی (شخص): این نوع از کارتهای بازرگانی برای اشخاص تاجری که به صورت شخصی اقدام به فعالیت تجاری و واردات و صادرات می نمایند صادر می شود.


ب) اخذ کارت بازرگانی برای اشخاص حقوقی (شرکت): این نوع از کارتهای بازرگانی برای شرکت ها، موسسات و سازمان ها صادر میگردد. در واقع مالک و دارنده این کارت شخص مدیر عامل یا دیگر اعضای هیات مدیره نیستند، بلکه مالک آن خود شرکت یا موسسه محسوب می شود ولی بر روی کارت عکس شخص مدیر عامل شرکت قرار می گیرد
 


کارت بازرگانی برای فعالیت در چه موضوعاتی صادر می شود؟ 

۱) کارت بازرگانی تجاری: مجوزی است که شخص می تواند با داشتن آن اقدام به تجارت در عرصه واردات و صادرات کالا کند
این تجارت از ثبت سفارش و ترخیص کالا تا واردات از مناطق آزاد، حق العمل کاری در گمرک و صادرات کالاهای مجاز را در بردارد
 
۲) کارت بازرگانی خدماتی: برای اشخاص حقوقی که مجوز سرمایه گذاری با زمینه خدماتی دارند صادر می شود. دارندگان این کارت تنها در زمینه ی فعالیت خود می توانند کالا وارد نمایند
 
۳) کارت بازرگانی موردی: این کارت تنها برای اشخاص حقیقی و حقوقی که برای یک بار خواهان ترخیص کالاهای خود می باشند، صادر میگردد
 
۴) کارت بازرگانی تولیدی یا صنعتی: این کارت برای اشخاص حقوقی که دارای مجوز سرمایه گذاری با زمینه فعالیت تولیدی هستند صادر می شود و دارندگان این کارت می توانند فقط تجهیزات کارگاهی و مواد اولیه مورد نیاز تولید خود را وارد نموده و پس از تولید صادر نمایند.

شرایط و مدارک لازم برای اخذ کارت بازرگانی چیست؟

شرایط و مدارک لازم برای صدور و تمدید کارت بازرگانی اشخاص حقیقی و حقوقی با یکدیگر متفاوت است که در ادامه هر دوی آن را با هم بررسی می کنیم:


الف) مدارک مورد نیاز برای صدور کارت بازرگانی اشخاص حقیقی:

۱) اصل اظهارنامه ثبت نام در دفاتر بازرگانی که به گواهی اداره ثبت شرکتها رسیده باشد

۲) اصل گواهی پلمپ دفاتر قانونی از اداره ثبت شرکتها
 
۳) اصل گواهی عدم سوء پیشینه

۴) فرم دال

۵) اصل گواهی موضوع ماده ۱۸۱ قانون مالیات های مستقیم، مربوط به آخرین سال عملکرد مبنی بر بلامانع بودن صدور کارت بازرگانی در سال جاری

۶) اصل کارت ملی

۷) دو قطعه عکس

۸) اصل مدرک تحصیلی معتبر (حداقل دیپلم متوسطه)

۹) اصل کارت پایان خدمت یا معافیت دائم برای آقایان
 
۱۰) داشتن حداقل ۲۳ سال تمام
 
۱۱) اصل گواهی بانک مبنی بر تایید حساب جاری و حسن اعتبار بانکی شخص متقاضی که باید به امضاء و مهر رییس شعبه برسد

۱۲) ارائه یکی از مدارک ذیل:
 
۱-۱۲) اصل سند مالکیت
۲-۱۲) اصل اجاره نامه دارای کد رهگیری

  

ب) مدارک مورد نیاز برای صدور کارت بازرگانی اشخاص حقوقی:

۱) اصل اظهارنامه ثبت نام در دفاتر بازرگانی

۲) اصل پلمپ دفاتر اخذ شده از اداره ثبت شرکتها
 
۳) اصل گواهی عدم سوء پیشینه

۴) اصل مفاصا حساب مالیاتی

۵) ارائه کپی و اصل تقاضانامه ی ثبت شرکت های داخلی
 
۶) کپی و اصل اساسنامه شرکت

۷) کپی و اصل روزنامه رسمی تاسیس

۸) کپی و اصل روزنامه رسمی آخرین ثبت تغییرات شرکت
 
۹) اصل و کپی سند مالکیت ششدانگ و یا در صورت اجاری بودن محل، رائه اجاره نامه با کد رهگیری
 
 

مدت اعتبار کارت بازرگانی چقدر است؟

مدت اعتبار کارت بازرگانی عموما ۱ ساله است. اما در برخی شرایط ممکن است که این کارت با اعتباری ۵ ساله صادر شود.

 

مزایا و معایب اخذ کارت بازرگانی چیست؟!

الف) مزایای اخذ کارت بازرگانی :

۱. دارنده این کارت اگر شخص حقیقی باشد به عنوان تاجر شناخته می شود و راحت تر می تواند سفرهای کاری خارجی داشته باشد و برای وی ویزای مخصوص تجار صادر می شود

۲. عضویت در اتاق بازرگانی

۳. امکان واردات کالا از کشورهای خارجی به داخل کشور

۴. امکان ثبت برند و علائم تجاری لاتین

ب) معایب اخذ کارت بازرگانی :

کسانی که اقدام به اخذ کارت بازرگانی می کنند می بایستی در نظر داشته باشند به عنوان تاجری که به قوانین واردات و صادرات کشور آشنایی دارد، مشمول قوانین مالیات بر ارزش افزوده و مالیات بر واردات کالا می باشند و موظف هستند ضمن ثبت نام در سامانه های مورد نظر، مالیات فعالیت تجاری خود را پرداخت کنند.

اخذ کارت بازرگانی برای کسانی که می خواهند به دفعات اقدام به واردات و صادرات کالا نمایند مناسب و مزیت حساب می شود، اما برای کسانی که اقدام به اجاره یا فروش این کارت می کنند مخاطرات و تبعات حقوقی و مالی بسیار زیادی دارد.

 

 

 

 

چهارشنبه, 10 مهر 1398 12:32

اظهارنامه واخذ کد اقتصادی

نوشته شده توسط

اظهارنامه چیست و چه کاربردی دارد؟


در نظام حقوق ما گاهی اوقات لازم است برای مطالبه‌ی حق خود (برای نمونه طلبی که از دیگری داریم)، ابتدا اظهارنامه‌ای تنظیم و برای طرف مقابل ارسال کنیم. به عبارت دیگر، ارسال اظهارنامه مقدمه‌ای است برای مطالبه‌ی بعضی حقوق. این که اظهارنامه چیست و در چه مواردی استفاده از آن الزامی یا اختیاری است و چه نکاتی برای تنظیم آن یا پاسخ به آن لازم است و برای ارسال آن به چه مرجعی باید مراجعه کنیم، از موضوعات کاربردی است که در ادامه به بررسی آن‌ها پرداخته می‌شود.

مطابق قانون آیین دادرسی مدنی: «هرکس می‌تواند قبل از تقدیم دادخواست، حق خود را به وسیله‌ی اظهارنامه از دیگری مطالبه نماید، مشروط بر این که موعد مطالبه رسیده باشد. به طور کلی هر کس حق دارد اظهاراتی  را که راجع به معاملات و تعهدات خود با دیگری است و بخواهد به طور رسمی به وی برساند، ضمن اظهارنامه به طرف ابلاغ نماید. اظهارنامه توسط اداره‌ی ثبت اسناد و املاک کشور یا دفاتر دادگاه‌ها ابلاغ می‌شود. اداره‌ی ثبت اسناد و دفتر دادگاه‌ها می‌توانند از ابلاغ اظهارنامه‌هایی که حاوی مطالب خلاف اخلاق و خارج از نزاکت باشد، خودداری نمایند.»

و همچنین «در صورتی که اظهارنامه مشعر به تسلیم چیزی یا وجه یا مال یا سندی از طرف اظهارکننده به مخاطب باشد، باید آن چیز یا وجه یا مال یا سند هنگام تسلیم اظهارنامه به مرجع ابلاغ، تحت نظر و حفاظت قرار گیرد، مگر آن که طرفین هنگام تعهد، محل و ترتیب دیگری را تعیین کرده باشند. »

 

اظهارنامه چیست؟

اظهارنامه یک سند عادی است که به طور رسمی به شخص دیگری ابلاغ می‌شود. بنابراین محتوای آن یک سند عادی محسوب می‌شود اما شیوه‌ی اطلاع رسانی به دیگری رسمی خواهد بود تا بعدا بتوانیم ثابت کنیم که مطلبی را به دیگری اطلاع دادیم یا چیزی را تسلیم او کرده‌ایم.

 


اظهارنامه چگونه تنظیم می‌شود؟

در تنظیم اظهارنامه نیز اصولی باید مدنظر قرار گیرد که مهم‌ترین آنها عبارت است از:
تا حد امکان تلاش کنیم الفاظ و عبارات ذکر شده در متن اظهارنامه کوتاه، مختصر، شفاف و بدون ابهام، دقیق و با آگاهی کامل از مفاهیم آنها باشد تا احیانا به ضرر خودمان مورد استفاده قرار نگیرد.
در تنظیم اظهارنامه از درج مطالب خارج از نزاکت و استعمال الفاظ رکیک و یا عباراتی که می‌تواند افترا (یعنی نسبت دادن جرمی به دیگری) یا نشر اکاذیب تلقی شود، پرهیز شود عدم رعایت این نکته ممکن است موجب عدم پذیرش یا عدم ارسال اظهارنامه‌ی ما از سوی مرجع ارسال کننده شود.


چنانچه همراه اظهارنامه چیزی ارسال شده باشد، حتما در متن تنظیمی به آن مورد، محل نگهداری، شماره یا مشخصات ظاهری آن اسناد، قراردادها، چک و … اشاره شود.
همچنین لازم است متن تنظیمی را قبل از مراجعه به دفاتر خدمات الکترونیک قضائی – با مشورت با افراد آگاه – آماده کنید تا فرصت کافی برای تنظیم دقیق آن در اختیار داشته باشید. همان‌طور که اشاره شد الفاظ و عبارات به کار رفته در متن، اهمیت بسیار زیادی دارد و چنانچه با سرعت و بی‌دقتی تنظیم شده باشد، ضمن آن که ممکن است زیان بزرگی را برای ما به همراه داشته باشد و به ضرر ما مورد استفاده قرار گیرد، می تواند طرف مقابل را هوشیار کند و فرصت‌های لازم را در پاره‌ای از موارد از ما بگیرد.

اظهارنامه چگونه ارسال می‌شود؟

امروزه برای ارسال اظهارنامه باید با تهیه‌ی متن تنظیمی و پیوست‌های آن (چنانچه پیوستی وجود داشته باشد) و با داشتن کد ملی به دفاتر خدمات الکترونیک قضائی مراجعه کنید. پس از ارسال اظهارنامه، پیامکی در این خصوص برای شما ارسال می‌شود که حاوی تأیید ارسال اظهارنامه است. پس از مدتی (معمولا بین ۱۰ روز تا یک ماه) پیامک دیگری در خصوص این‌که طرف مقابل اظهارنامه را دریافت کرده است یا خیر برای شما ارسال می‌شود. با مراجعه مجدد به دفاتر خدمات قضایی می‌توانید رسید ابلاغ‌نامه خود را دریافت کنید. به یاد داشته باشید که رسید دریافتی توسط دفتر خدمات قضایی مهر شود.

 

 

 

اخذ کد اقتصادی

اخذ کد اقتصادی یکی از مهمترین وظایف و تکالیف تجار، شرکت ها و موسسات است. چرا که در هنگام انعقاد قراردادهای مهم تجاری و کاری، اخذ کارت بازرگانی، رتبه بندی شرکت و اخذ گرید، شرکت در مناقصات و برخی رقابت های شغلی و حرفه ای و همچنین شاید از همه این موارد مهمتر در هنگام تکمیل و ارسال اظهارنامه مالیاتی، داشتن کد اقتصادی از اهمیت بسزایی برخوردار است.

به دلیل اهمیت بسیار زیاد موضوع کد اقتصادی ، در این مقاله ضمن تعریفی که از این کد ارائه داده ایم، شما را با اهمیت و ضرورت اخذ کد اقتصادی نیز آشنا می کنیم و در پایان بررسی می کنیم که داشتن این کد برای چه اشخاصی ضروری است و نیز می خوانیم که در چه مواردی نیازی به اخذ این کد وجود ندارد.

 

چرا اخذ کد اقتصادی بسیار مهم و ضروری است؟
 

۱) شرکت شما هنگامی که تصمیم به انعقاد قراردادهای پر منفعت با شرکت ها و سازمان های کوچک و بزرگ دارد، از سوی این شرکت ها و سازمان ها حتما با درخواست ارائه کد اقتصادی مواجه می شود و چنانچه نخواهید یا نتوانید این کد را ارائه دهید، بدون تردید از انعقاد یک قرارداد جذاب و پر منفعت محروم می شوید و طبیعتا با توجه به بازار پر رقابت امروزه، رقبای شما به راحتی جای شما را می گیرند و این فرصت سوزی ها گاها جبران ناپذیر است

۲) فلسفه وجودی اکثر غریب به اتفاق شرکت ها، حضور فعال و رقابت در کسب و کارهای مختلف است و یکی از مهمترین میدان های رقابت حضور در مناقصات و مزایده ها است که برای حضور موفق در بسیاری از پر سودترین مناقصات و مزایده ها، داشتن گرید و رتبه بندی شرکت است. یعنی شرکت شما از سوی دستگاه مناقصه گذار یا برگزار کننده مزایده تنها در صورتی مجاز به حضور و ارائه رزومه و پاکت پیشنهادی قیمت است که دارای گرید باشد و قبل از آن برای اینکه بتوانید برای رتبه بندی و اخذ گرید شرکت خود اقدام نمایید، لازم است که برای شرکت خود حتما کد اقتصادی دریافت کرده باشید

۳) در بسیاری از موارد تجار و شرکت ها برای انجام امور حرفه ای و همچنین برای کسب درآمد و سود نیاز به واردات و صادرات دارند و به همین دلیل نیازمند کارت بازرگانی هستند و برای اینکه بتوانند کارت بازرگانی دریافت نمایند لازم است که قبلا اقدام به اخذ کد اقتصادی نموده باشند
 
نکته: برای مطالعه تمام آنچه که در مورد کارت بازرگانی باید بدانید، کارت بازرگانی را کلیک نمایید.
 
۴) شاید بتوان گفت مهمترین دلیل اخذ کد اقتصادی دوری از مشکلات، جرایم و گرفتاری های مالیاتی است!

زیرا همانطور که می دانید طبق قوانین، هر شخص تاجری و نیز هر شرکت، موسسه و سازمانی که به نحوی در کشورمان به فعالیت می پردازد، مکلف است وظایف و تکالیف مالیاتی خود را طبق قانون و در موعد مقرر انجام دهد تا علاوه بر اینکه دچار مشکلات مالیاتی نشود، بتواند از برخی معافیت های قانونی مالیاتی نیز بهره مند گردد.

یکی از مهمترین این وظایف و تکالیف مالیاتی، تکمیل و ارسال اظهارنامه مالیاتی طبق مقررات قانونی در موعد مقرر است. در حال حاضر برای ارسال اظهارنامه مالیاتی هر سال، حداکثر فرصتی که برای اشخاص حقیقی در نظر گرفته شده است پایان خردادماه سال بعد و حداکثر فرصتی که برای اشخاص حقوقی در نظر گرفته شده است پایان تیر ماه سال بعد است و برای ارسال اظهارنامه مالیاتی یکی از ضروری ترین و مهمترین اطلاعاتی که در سامانه اداره مالیات و در فرمهای مربوطه باید وارد نمایید تا بتوانید با موفقیت اظهارنامه مالیاتی خود را ارسال کنید ارائه کد اقتصادی است و اگر این کد را نداشته باشید نمی توانید اظهارنامه را ارسال کنید و در نتیجه ضمن اینکه از معافیت های مالیاتی بهره مند نمی شوید، به احتمال بسیار زیاد مالیات شما بصورت علی الراس محاسبه می شود که ممکن است بسیار بیشتر از مقدار واقعی مالیاتی باشد که در اصل باید می پرداختید.

 


اخذ کد اقتصادی برای چه کسانی ضروری است؟

کلیه اشخاص حقوقی که به توزیع هر نوع کالا و ارائه کارها امور خدماتی، تولیدی، مونتاژ و واردات و صادرات اشتغال دارند و همچنین کلیه اشخاص حقیقی که در امور فوق الذکر فعالیت دارند و دارای مجوز کسب و کار از مراجع مربوطه یا دارای محلی برای فعالیت تجاری هستند، صلاحیت دریافت کد اقتصادی را دارند.
 

مهمترین دلایل اخذ کد اقتصادی


۱) صدور فاکتور رسمی
۲) اخذ کارت بازرگانی
۳) رتبه بندی و اخذ گرید
۴) امکان ارسال اظهارنامه مالیاتی
۵) شرکت در مناقصات و مزایده ها
۶) انعقاد قرارداد با شرکتهای دولتی
۷) امکان برخورداری از معافیت های مالیاتی
۸) انعقاد قرارداد با شرکت های خصوصی حرفه ای

 
در چه مواردی نیازی به اخذ کد اقتصادی وجود ندارد؟
 
۱) مساجد، تکایا و حسینه ها نیازی به اخذ کد اقتصادی ندارند
۲) اشخاص حقیقی که به فعالیت هنری از قبیل فیلم سازی و فعالیت های مرتبط، طراحی، خطاطی، نقاشی، ترجمه ی کتاب، گرافیک، ویراستاری و نویسندگی اشتغال دارند

 

چهارشنبه, 10 مهر 1398 12:37

برند و لوگو

نوشته شده توسط

 

لوگو یا نشان تجاری به چه معناست؟

لوگو یا علامت تجاری به معنای شکل و یا طرحی خاص است که بصورتی هنرمندانه طراحی شده تا از طریق الصاق آن بر روی کالاها و محصولات و یا بسته بندی آن ها و یا استفاده از آن در مورد خدمات، بتوان تمایز و تفاوتی خلاقانه و قدرتمندانه در قیاس با رقبا ایجاد نمود و تصویری ماندگار از کیفیت و مرغوبیت در ذهن مخاطب و مشتریان ایجاد کرد.

 

دلایل اهمیت ثبت لوگو چیست؟

تصور نمایید با استفاده از نشان تجاری و لوگویی خاص، تولید کننده کالا و یا محصولی با کیفیت هستید و یا خدماتی خاص و حرفه ای ارائه می نمایید، به گونه ای که کیفیت و تعهد خدمات و کالاهای ارائه شده و تولید شده از سوی شما زبانزد، محبوب و مشهور است و به محض اینکه مخاطبین شما نشان تجاری و لوگوی محصولات و خدمات شما را مشاهده می نمایند، ناخودآگاه به یاد کیفیت و ویژگی های خاص و دوست داشتنی محصولات و خدمات شما می افتند و از بین رقبایی که دارید، شما را انتخاب می کنند.

همین موضوع یکی از مهمترین دلایل امکان سوء استفاده از نشان تجاری و لوگوی شما از سوی رقبایتان است و آن ها احتمالا سعی خواهند کرد تا از عین یا شبیه لوگو یا نشان تجاری محبوب شما بر روی محصولات و یا خدمات خود استفاده نمایند تا از این طریق بتوانند بازار را در دست بگیرند و اگر لوگو و نشان تجاری خود را قبلا در اداره مالکیت معنوی ثبت نکرده باشید، اثبات این موضوع که مالک حقیقی آن لوگو یا نشان تجاری شما هستید و رقیبتان از آن سوء استفاده کرده و حقی در استفاده از آن ندارد، کاری سخت، زمانبر و دشوار خواهد بود.

لذا اکیدا توصیه می نماییم قبل از آن که نشان تجاری و یا لوگو خود را ثبت نکرده اید، آن را پنهان کنید! تا از سوء استفاده های احتمالی رقبا در امان باشید و برای اطمینان از بهره مندی از حمایت های قانونی، ثبت لوگو و برند را در اولویت های کاری و حرفه ای خود قرار دهید.

 

مراحل ثبت نشان تجاری و لوگو چیست؟

۱- اولین اقدام جهت ثبت لوگو استعلام لوگوی مورد نظر است، چرا که اگر عین و یا حتی شبیه لوگویی را که تصمیم به ثبت آن را دارید، قبلا در همان طبقه مورد نظر شما ثبت شده باشد، امکان ثبت این لوگو و نشان تجاری را نخواهید داشت
برای اطلاع دقیق از این موضوع توصیه می نماییم حتما با کارشناسان خبره و با تجربه ما مشاوره داشته باشید.

۲- پس از استعلام لوگو و نشان تجاری مورد نظر و احراز قابل ثبت بودن آن، اقدام بعدی تهیه مدارک مورد نیاز است که در ادامه همین نوشته، بصورت کامل مدارک مورد نیاز برای ثبت لوگو و نشان تجاری اشخاص حقیقی و حقوقی را شرح داده ایم.

۳- اقدام بعدی ثبت اظهارنامه لوگو مورد نظر است که برای این منظور می توانید از تجربه و تخصص کارشناسان و وکلای موسسـه حقوقــی عدالت آیین فرتاک بهره مند شوید و همچنین می توانید از طریق همین سامانه که در حال حاضر در آن حضور دارید از طریق لینک ثبت آنلاین برند، خودتان به راحتی و با توجه به راهنمایی که در مراحل ثبت اظهارنامه علامت و نشان تجاری وجود دارد، بصوت کاملا آنلاین و غیر حضوری لوگو و برند مورد نیاز خود را ثبت نمایید .

۴- پس از تکمیل و ارسال اینترنتی اظهارنامه ثبت نشان تجاری و لوگو مورد نظر شما، پرونده شما در نوبت بررسی کارشناسان (۳ کارشناس) و در نهایت رئیس اداره علائم تجاری قرار می گیرد و چنانچه ثبت لوگو مورد نظر شما از نظر همگی این افراد بلامانع تشخیص داده شود، این موضوع در سامانه و همچنین از طریق ارسال پیامک به شماره همراه شما، به اطلاعتان خواهد رسید که پس از این باید با مراجعه حضوری به اداره مالکیت معنوی و تشکیل پرونده فیزیکی لوگو و نشان تجاری مورد نظرتان، اقدام بعدی پرداخت هزینه ۲ نوبت روزنامه رسمی ثبت علامت (مرحله دوم پرداخت هزینه روزنامه رسمی ۳۰ روز پس از انتشار روزنامه رسمی مرحله اول است) و همچنین پرداخت هزینه حق الثبت علامت تجاری است.

۵- مرحله آخر ثبت لوگو و نشان تجاری مراجعه حضوری مجدد به اداره مالکیت معنوی و دریافت سند علامت مورد نظر است.

 

مدارک مورد نیاز جهت ثبت لوگو

الف) مدارک مورد نیاز برای ثبت لوگو شخص حقیقی:

۱- کپی برابر اصل شناسنامه و کارت ملی شخص متقاضی
۲- کپی برابر اصل کارت بازرگانی در صورت لاتین بودن لوگو مورد نظر
۳- کپی برابر اصل مجوز فعالیت (پروانه بهره برداری، جواز تاسیس، پروانه ساخت یا هرگونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
۴- ۱۰ نمونه از لوگو مورد نظر در ابعاد ۶ در ۶ سانتی متر
 
ب) مدارک مورد نیاز برای ثبت لوگو شخص حقوقی:


۱- کپی روزنامه رسمی تاسیس شرکت
۲- کپی آخرین روزنامه رسمی تغییرات شرکت (در صورت وجود)
۳- کپی برابر اصل شناسنامه و کارت ملی کسانی که در شرکت حق امضاء دارند
۴- کپی برابر اصل مجوز فعالیت (پروانه بهره برداری، جواز تاسیس، پروانه ساخت یا هرگونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
۵- کپی برابر اصل کارت بازرگانی در صورت لاتین بودن لوگوی مورد نظر
۶- ۱۰ نمونه از لوگوی مورد نظر در ابعاد ۶ در ۶ سانتی متر


نکته: همانطور که از این نوشته مشخص است، ثبت برند ، ثبت نشان تجاری و ثبت لوگو هم برای اشخاص حقیقی و هم برای اشخاص حقوقی امکانپذیر است و همچنین این امکان وجود دارد که مالکیت یک لوگو و نشان تجاری متعلق به دو یا چند شخص حقیقی و حقوقی باشد.

 

 

مراحل ثبت برند و علامت تجاری

نکته مهم: در ارتباط با مدت اعتبار سند ثبت برند ذکر این نکته مهم ضروری است که مطابق با بند “د” ماده ۴۰ قانون ثبت اختراعات، طرحهای صنعتی وعلائم تجاری، تحت هر شرایطی اعتبار اولیه برندی که به ثبت می رسد (چه برند شخص حقیقی و چه برند شخص حقوقی) «۱۰ سال از تاریخ ارسال اظهارنامه ثبت برند است» و پس از مدّت ۱۰ سال نیز مهلت ۶ ماهه ای وجود دارد تا مالک برند نسبت به تمدید برند خود برای مدّت ۱۰ سال دیگر اقدام نماید و این چرخه بصورت متوالی و نامحدود ادامه خواهد داشت. بنابراین به هیچ عنوان امکان ثبت برند و ثبت علامت تجاری برای مدت کمتر از ۱۰ سال وجود ندارد. بنابراین متقاضیان ثبت برند مراقب باشند که در دام کلاهبرداران و سود جویان گرفتار نشوند.

 
ثبت برند امروزه از اهمیت بسزایی برخوردار است و از همین رو شاهد روز افزون متقاضیان آن هستیم و به دلیل پیچیدگی های خاصی که مراحل ثبت برند و ثبت علامت تجاری دارد و به منظور آگاهی هرچه بیشتر شما متقاضیان گرامی، در این نوشته بصورت کاملا ساده و البته جامع و کامل، مراحل ثبت برند و علامت تجاری را در ۷ گام ساده شرح داده ایم و پس از آن به مسائلی مانند مدارک مورد نیاز ثبت برند و زمانی که بطول می انجامد تا برند شما به ثبت برسد و همچنین هزینه ثبت برند پرداخته ایم. بنابراین چنانچه متقاضی ثبت برند و ثبت علامت تجاری هستید توصیه می نماییم مقاله حاضر را بصورت کامل مطالعه نمایید.

 

 

مراحل ثبت برند در ۷ گام ساده
 

۱- مشاوره رایگان با کارشناسان باتجربه موسسـه حقوقــی عدالت آیین فرتاک در ارتباط با پروسه ثبت برند و مدارک مورد نیاز آن و مدت زمانی که حدوداً به طول می انجامد تا برند شما به ثبت برسد و همچنین هزینه ثبت برند و ثبت علامت تجاری ، اولین گام از مراحل ثبت برند است و اقدام بعدی انتخاب یک واژه مناسب، شکل و تصویر زیبا و یا ترکیبی از هر دو است و باید این موارد را به گونه ای انتخاب نمایید که برند شما به راحتی در اذهان مخاطب ماندگار شود و معرف کالا یا خدمتی باشد که ارائه می نمایید و در همین رابطه نیز می توانید از تخصص کارشناسان خبره موسسـه حقوقــی عدالت آیین فرتاک بهره مند شوید.

۲- مرحله بعدی آن است که ابتدا استعلام نمایید عین یا شبیه برندی که قصد ثبت آن را دارید قبلا در همان طبقه ثبت شده است یا خیر، چرا که در صورت وجود کوچکترین مشابهتی بین برند مورد نظر شما و برندی که قبلا در همان طبقه ثبت شده است، اظهارنامه علامت تجاری شما رد خواهد شد و برندی که تقاضای آن یکبار از سوی کارشناسان اداره مالکیت معنوی رد شود، برای دفعات بعدی شانس بسیار کمی برای ثبت شدن دارد و اصطلاحاً سابقه چنین برندی خراب می شود.
 
ما به شما اکیداً توصیه می نماییم که این مرحله از مراحل ثبت برند را کاملاً جدی بگیرید! و قبل از شروع هر اقدامی ابتدا برند مورد نظر خود را استعلام نمایید تا از درصد موفقیت در ثبت شدن آن اطلاع پیدا کنید و از همین طریق از هدر رفتن هزینه و زمان خود جلوگیری نمایید.
 
برای استعلام برند بصورت کاملاً رایگان، فوری و آنلاین و در هر زمانی از شبانه روز می توانید از طریق کلیک بر روی آیکون زیر، وارد مرحله مربوطه شوید و بدون نیاز به داشتن تجربه و دانشی خاص، برند مورد تقاضای خود را در طبقه مورد نظرتان استعلام نمایید و چنانچه «عین و یا شبیه» برند مورد نظرتان قبلاً برندی ثبت نشده بود، آنگاه با خیالی آسوده مراحل ثبت برند را آغاز نمایید.

۳- سومین مرحله از مراحل ثبت برند فراهم نمودن مدارک مورد نیاز آن است که در ادامه مدارک مورد نیاز برای ثبت برند را شرح داده ایم

۴- در مرحله بعدی باید با ورود به سایت مرکز مالکیت معنوی وارد قسمت ثبت اظهارنامه علامت تجاری شوید و اقدام به تکمیل اظهارنامه ثبت علامت تجاری خود نمایید و مدارکی همچون کپی شناسنامه و کارت ملی متقاضی یا متقاضیان، مجوز فعالیت، کارت بازرگانی (اگر قصد ثبت برند لاتین را دارید) و همچنین نمونه برند خود با اندازه ۶ × ۶ سانتیمتر را در سامانه فوق بارگذاری نمایید و پس از طی نمودن و تکمیل مراحل مورد نیاز برای ثبت اظهارنامه علامت تجاری و پرداخت هزینه مربوطه، در سامانه برای شما برگه ای نمایش داده می شود که باید آن را پرینت نموده و با مراجعه به یکی از دفاتر اسناد رسمی اقدام به تایید اطلاعات وارد شده در سامانه نموده و از دفترخانه مذکور گواهی امضاء و فرم تایید اطلاعات کاربری دریافت کنید و با وارد کردن اطلاعات این فرم در سامانه، نام کاربری ورمز عبور دریافت نمایید که جهت پیگیری های بعدی و اطلاع از نوبت شما در صف هر کدام از کارشناسان و اقدامات بعدی باید از طریق همین نام کاربری و رمز عبور اقدام کنید

۵- پس از آنکه اظهارنامه ثبت علامت تجاری شما توسط هر سه کارشناس و رئیس اداره علائم تجاری بررسی و فاقد نقص اعلام و مورد تایید قرار گرفت، برای شما پیامکی ارسال می گردد که هزینه انتشار روزنامه رسمی مرحله اول را پرداخت نمایید
 
۶- با واریز هزینه انتشار روزنامه رسمی مرحله اول و منتشر شدن آن و سپری شدن ۳۰ روز از تاریخ انتشار روزنامه رسمی مرحله اول، باید نسبت به پرداخت هزینه مرحله دوم انتشار روزنامه رسمی ثبت علامت تجاری و هزینه حق الثبت اقدام نمایید

۷- آخرین گام از مراحل ثبت برند آن است که با در دست داشتن کپی برابر اصل مدارکی که در مرحله تکمیل و ارسال اظهارنامه ثبت علامت تجاری در سامانه مرکز مالکیت معنوی تکمیل و ارسال نموده اید و همچنین نسخه کاغذی روزنامه رسمی هر دو مرحله اول و دوم، به مرکز مالکیت معنوی مراجعه نمایید و سند برند خود را تحویل بگیرید.

 

 

دلایل مهم ثبت برند
 

تصور نمایید که مدّت زیادی است با نام و یا نشان تجاری خاصی به فعالیت می پردازید و به دلیل عملکرد خوبی که در بخش بازاریابی، تبلیغات، کیفیت کالاها، محصولات و یا خدمات خود داشته اید و همچنین به علت احترام به حقوق مشتریانتان، بازار خیلی خوب و پر سودی برای خود فراهم آورده اید و در بین مشتریانتان دارای محبوبیت زیادی شده اید، اما اگر برند و یا علامت تجاری خود را به ثبت نرسانده باشید، با دستان خودتان امکان سوء استفاده از برند خود را فراهم آورده اید و این امکان وجود دارد که سودجویان از برند شما سوء استفاده نمایند و دسترنج سال ها فعالیت و تلاش و کوشش و اعتبار محصولات و کالاهای و خدمات شما را به تاراج ببرند و یا حتی اقدام به ثبت برند و ثبت علامت تجاری شما نمایند که در چنین شرایطی متاسفانه شما نمی توانید به بهره مندی از حمایت های قانونی خیلی امیدوار باشید و اثبات این موضوع که شما مالک اصلی برند هستید و طرف مقابل از نام و نشان تجاری شما سوء استفاده کرده است، کاری سخت و دشوار خواهد بود.

 
با کمال تاسف باید بگوییم در سال های اخیر از این دست مسائل بسیار اتفاق افتاده است و کسب و کارهای بزرگی را به ورطه نابودی کشانده است. بنابراین اگر تصور نمایید که این اتفاقات برای شما پیش نمی آید و در اصطلاح فقط برای دیگران است، سخت در اشتباهید.
 
لذا اگر نام و نشان تجاری معتبری دارید که بنا به هر علتی تا کنون به ثبت نرسانده اید و یا اگر تصمیم به شروع فعالیت و ورود به کسب و کار و بازار پر رقابت امروزی را دارید، توصیه اکید ما این است که حتماً در اسرع وقت اقدام به ثبت برند و ثبت علامت تجاری خود نمایید.



چرا انجام صحیح مراحل ثبت برند از اهمیت زیادی برخوردار است؟


ثبت برند و ثبت علامت تجاری از خدمات پر متقاضی و مهمی است که توسط اداره مالکیت معنوی ارائه می شود و از آنجائیکه این اداره فقط در شهر تهران مستقر است، تمامی اظهارنامه های ثبت علامت تجاری که در سامانه اینترنتی این اداره ثبت می شود، توسط کارشناسان مربوطه بررسی و اعلام نتیجه می شود.

به دلیل آنکه هر روزه تعداد زیادی اظهارنامه ثبت علامت تجاری به این اداره ارسال می شود و از طرفی تعداد کارشناسان اداره مالکیت معنوی محدود است، طبیعتا با صف های طولانی بررسی اظهارنامه های ثبت علامت تجاری مواجه هستیم و گاهاً مشاهده می شود که بررسی این اظهارنامه ها توسط کارشناسان چند ماه به طول می انجامد که اگر در هنگام تنظیم و ارسال آنها دقت لازم را معمول نداشته باشید یا موارد قانونی را رعایت نکرده باشید، با اخطار رفع نقص یا بدتر از آن با اخطار رد اظهارنامه مواجه می شوید که این امر موجب تلف شدن وقت و هزینه شما می شود.

 
به همین جهت رعایت موارد قانونی و انجام صحیح مراحل ثبت برند از اهمیت بسزایی برخوردار است. لذا به همین خاطر تصمیم گرفتیم شما را با مراحل ثبت برند و مدارک مورد نیاز آن بصورت گام به گام و ساده آشنا نماییم.

 

 

دوشنبه, 14 خرداد 777 10:53

دعاوی مالکیت فکری

نوشته شده توسط

 

مالکیت معنوی چیست؟

موضوع مالکیت معنوی تراوشات ذهنی و ابتکارات انسان است که علاوه بر جنبه معنوی آن ، دارای ارزش اقتصادی آن نیز می باشد.مانند اینکه شخصی کتابی را تالیف نماید .این کتاب علاوه بر حق مالی که برای مولف به وجود می آورد جنبه معنوی نیز دارد که ممکن است برای او بسیار با ارزش تر از جنبه مادی اثر باشد. به خاطر همین ارزش مادی و معنوی مالکیت های معنوی، هم در در حقوق ملی کشورها و هم در حقوق بین الملل، پیش بینی ها و اقداماتی جهت حمایت از آن صورت گرفت و سازمانی به نام سازمان جهانی مالکیت فکری world) intellectual property organization ) موسوم به( wipo ) تاسیس گردید و در آن معاهده های گوناگونی همچون کنوانسیون ” برن ” برای حمایت از آثار ادبی و هنری (copyright) و معاهده پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی منعقد گشت. به طور کلی ، می توان مالکیت معنوی را به مالکیت صنعتی و مالکیت ادبی و هنری تقسیم نمود.


تاریخچه مالکیت صنعتی

امروزه نقش اساسی و تعیین کننده حمایت از حقوق مالکیت معنوی در ایجاد زمینه ابتکار و نوآوری و توسعه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و رشد سرمایه گذاری و تجارت بین المللی برکسی پوشیده نیست . حقوق مالکیت صنعتی نیز بعنوان بخش عمده ای از حقوق مالکیت معنوی با دربرگرفتن حق استفاده انحصاری علائم تجاری، اختراعات، طرحهای صنعتی، نام تجارتی، مبدأ و نشان جغرافیایی کالا و… از ابتکار و نتیجه فکر افراد در برابر اشخاص ثالث ازطریق ثبت این حقوق در محدوده جغرافیایی کشور یا کشورهای محل ثبت حمایت نموده و بدین ترتیب ضمن ایجاد انحصار بهره برداری از رقابت مکارانه در عرصه تجارت و صنعت جلوگیری و موجبات تسهیل انتقال تکنولوژی و سرمایه گذاری مستقیم خارجی را فراهم می سازد؛ لذا ایجاد نظام مالکیت صنعتی پویا و کارآمد با سازوکار اجرایی قوی و مؤثر و بهره گیری از تسهیلات نوین ثبت (ثبت ملی و بین المللی) از دغدغه کشورها و عاملی اساسی برای نیل به توسعه و رشد در همه ابعاد آن بشمار می رود. تردیدی وجود ندارد، رسیدن به افق ۱۴۰۴ ایران اسلامی، ایرانی توسعه یافته، فعال و تأثیرگذار در اقتصاد جهانی مستلزم توجه به اهمیت حقیقت پیش گفته می باشد.

پیشینه ثبت و حمایت از مالکیت صنعتی در ایران:
اولین قانون در زمینه حمایت از مالکیت صنعتی “قانون ثبت علامات صنعتی و تجاری مصوب ۱۳۰۴ و نظامنامه آن” بود، بدنبال آن “قانون ثبت علائم تجاری و اختراعات مصوب ۱۳۱۰ و آئین نامه اجرایی مربوط”به تصویب رسید و بالاخره با تصویب قوانین و مقررات اخیر که با همکاری همه دستگاههای ذیربط بالاخص مجلس محترم شورای اسلامی و قوه قضائیه به تصویب رسیده است مقررات مربوط به مالکیت صنعتی توسعه کمی و کیفی یافته و علاوه بر پیش بینی ثبت و حمایت از مقولات جدید مالکیت صنعتی استانداردهای بین المللی مربوط بالاخص معاهده تریپس نیز در آن رعایت گردیده است.

دعاوی مالکیت فکری

حل و فصل هر اختلافی از چند طریق امکانپذیر است:


مذاکره، طرح دعوی در مراجع قضایی

(ADR) یا (Alternative Dispute Resolution) به معنای روش‌هایی برای رسیدگی به اختلافات با کمک یک فرد میانجی در یک نهاد خصوصی و خارج از فرآیند دادخواهی در دادگاه

میانجیگری به معنای شیوه‌ای غیررسمی است که طی آن میانجیگر بی‌طرف براساس منافع طرفین، آنها را در رسیدن به توافق و حل اختلاف یاری می‌کند. میانجیگر نمی‌تواند تصمیم خود را به طرفین تحمیل کند.
مرکز داوری و میانجیگری سازمان جهانی مالکیت فکری، به عنوان نهادی مستقل و بیطرف در سال ۱۹۹۴ در ژنو تاسیس شد و از سال ۲۰۱۰ نیز دفتر دیگری در سنگاپور شروع به کار کرده‌است. هدف این مرکز ارائه شیوه‌های جایگزین برای حل و فصل اختلافات ناشی از منازعات بین‌المللی در حوزه مالکیت فکری به ویژه قراردادهای مرتبط با فناوری است. خدمات داوری، میانجیگری و تعیین کارشناس این مرکز به عنوان روشی سریع و کارآمد در دعاوی مالکیت فکری مورد استقبال قرارگرفته‌است.

موضوع پرونده‌های روبه افزایش مرکز داوری و میانجیگری سازمان جهانی مالکیت فکری شامل اختلافات ناشی از قرارداد (مانند قراردادهای لیسانس نرم‌افزار، قراردادهای توزیع محصولات دارویی و قراردادهای توسعه و پژوهش) و اختلافات غیرقراردادی (مانند نقض حق اختراع یا علامت تجاری) است.

تاکنون پرونده‌هایی از کشورهای اتریش، چین، آلمان، ایرلند،فرانسه، هند، مجارستان، ایتالیا، هلند، ژاپن، اسپانیا، سوئیس،انگلستان و ایالات متحده آمریکا به مرکز داوری و میانجیگری سازمان جهانی مالکیت فکری ارجاع شده‌است. مرکز به طرفین دعوا کمک می‌کند تا از میان ۱۵۰۰ داور  متخصص در حوزه مالکیت فکری و حل و فصل اختلافات بین‌المللی که از ۷۲ کشور مختلف هستند، داور مناسب انتخاب کنند و در موارد خاص، افراد واجد شرایط دیگری را برای همکاری در پرونده شناسایی و جذب می‌کند.

از میان پرونده‌هایی که به مرکز ارجاع می‌شود، ۵۳% از طریق میانجیگری، ۲۶% از طریق داوری و  ۲۱% از طریق داوری فوری حل و فصل می‌شوند. موضوعات مربوط به حق اختراع و حقوق فناوری اطلاعات هریک با ۳۹ و ۲۲% شایع‌ترین موارد ارجاع شده هستند.

فرآیند داوری عادی با ارسال درخواست طرفین به مرکز آغاز می‌شود، مرکز ظرف ۳۰ روز به این درخواست پاسخ داده و داور یا داوران را تعیین می‌کند سپس خواهان موظف است ظرف ۳۰ روز موارد ادعایی خود را بیان نموده و خوانده نیز باید طی ۳۰ روز دفاعیات خود را ارائه نماید. در ادامه در صورت لزوم، طرفین یا شهود توضیحات مکتوب بیشتری ارائه خواهند کرد و سپس استماع دعوا شروع می‌شود. معمولا داور یا داوران پس از ۹ ماه بررسی‌ها را به اتمام رسانده و ظرف ۳ماه از خاتمه اقدامات، رای نهایی را اعلام می‌کنند. داوری فوری نیز فرآیند مشابهی دارد با این تفاوت که در داوری فوری تنها یکبار تبادل لوایح صورت می‌گیرد و یک داور ظرف سه ماه بررسی‌های لازم را انجام داده و یکماه پس از آن نیز رای نهایی را صادر میکند. به طور کلی داوری به دلیل ویژگی‌هایی مانند الزام‌آور و نهایی بودن رای داور ، مقرون به صرفه بودن از نظر زمان و هزینه و قابلیت اجرا روشی پرطرفدار جهت حل و فصل اختلافات است. معاهده نیویورک درخصوص شناسایی و اجرای آراء داوری خارجی مصوب ۱۹۵۸، در حال حاضر ۱۴۹ عضو دارد و ایران نیز در سال ۲۰۰۱ به این معاهده پیوسته‌است. این بدان معناست که آراء داوری بین‌المللی در بیش از ۱۴۰ کشور مانند آراء صادره از محاکم داخلی قابل اجراست.

یکی از تسهیلاتی که مرکز برای مدیریت پرونده به طرفین دعوا ارائه می‌کند، تسهیلات الکترونیکی پرونده (WIPO Electronic Case Facility) است. این سیستم که نوعی سیستم ثبت و پیگیری الکترونیکی پرونده است، به طرفین دعوا، داوران و مرکز امکان می‌دهد تا از هر نقطه از جهان روند رسیدگی به پرونده را پیگیری کنند.

در چند سال اخیر مرکز منابع قابل توجهی را برای ایجاد یک چارچوب حقوقی به منظور ساماندهی اختلافات مربوط به اینترنت و تجارت الکترونیک، اختصاص داده‌است. هم‌چنین برای رسیدگی به اختلافات در برخی حوزه ها نظیر میراث فرهنگی و هنر، فیلم و رسانه، سازمان‌های مدیریت جمعی، استفاده غیرمجاز از نام‌های دامنه اینترنتی، فناوری اطلاعات و ارتباطات و انتقال فناوری  بخش‌های ویژه در مرکز مشغول فعالیت هستند.

در حال حاضر شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی مجتمع قضایی شهید بهشتی تهران از سوی قوه قضاییه به‌عنوان مرجع تخصصی رسیدگی به دعاوی مالکیت فکری تعیین شده است.


داوری و حل اختلافات میان مالک یک علامت تجاری و مالک نام دامنه اینترنتی

یکی از موضوعاتی است که داخل در صلاحیت سازمان جهانی مالکیت فکری(وایپو) قرار گرفته است. این مهم برعهده بخشی در این سازمان به نام مرکز داوری نام های دامنه واقع شده است. مرکز داوری وایپو که در سال ۱۹۹۴ تاسیس شده مکانیزم بسیار آسان و سریعی را برای مسائل مرتبط با نام دامنه و علامت تجاری بدون نیاز به مراجعه به دادگاه و صرف هزینه های گزاف مشخص نموده. تاکنون طبق اعلام وایپو (تا ۲۰۱۴) ۲۷۰۰۰ مورد اختلاف توسط این مرکز رسیدگی و داوری شده است. ایران نیز از جمله کشورهایی است که از سال ۱۳۸۳ قوانین و مقررات مرکز داوری وایپو را برای حل اختلافات نام های دامنه پذیرفته است. در حال حاضر طرح دعوا و اختلاف به دو صورت ممکن است:

۱-طرح دعوی در مرکز داوری و حل اختلاف سازمان جهانی مالکیت فکری بر اساس سیاستنامه و مقررات حل اختلاف
درج شده در سایت www.nic.ir


۲- مراجعه به محاکم داخلی که در بسیاری اوقات موضوع به شوراهای حل اختلاف مانند مجتمع ۳۴ حوزه ۶۲۵۱ ویژه

دعاوی اینترنت، ارجاع می‌شود. مرکز ثبت دامنه احکام قطعی صادر شده از سوی هر دو نوع مرجع را اجرا خواهد کرد.

برای شروع رسیدگی به دعوای نام دامنه در وایپو، شاکی باید شکایت خود را از طریق ایمیل به مرکز داوری وایپو ارسال کند و هزینه رسیدگی را بپردازد. این شکایت و مدارک ضمیمه برای مرکز ثبت دامنه در ایران (مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات ایران) و ثبت کننده دامنه نیز فرستاده می‌شود. شاکی می تواند تقاضای هیات یک نفره یا سه نفره را برای بررسی دعوا بنماید. این هیات مدارک دعوا را برای ثبت کننده ارسال کرده و ۲۰ روز مهلت برای پاسخ می‌دهد که باید به صورت الکترونیکی و در برخی موارد با پرداخت مبلغی انجام می‌شود. اگر ظرف مهلت پاسخی از جانب ثبت کننده دامنه ارائه نشود هیات رسیدگی بر اساس مدارک و توضیحات شاکی وارد رسیدگی شده و ظرف ۱۴ روز تصمیم گیری می کند و تصمیم خود را از طریق ایمیل به طرفین دعوا اعلام می‌نماید. در این صورت ایرنیک باید تصمیم میتنی بر ابقای دامنه و رد دعوا، ابطال دامنه یا انتقال آن به شاکی را اجرا کند. مگر اینکه دارنده دامنه ظرف ۱۰ روز از زمان اعلام تصمیم مرکز داوری در دادگاه‌های صالح ایران اقامه دعوا کرده و مدارک آن را به ایرنیک ارائه کند که در این صورت این مرکز اجرای تصمیم داوری را تا زمان پایان دادرسی و حل و فصل دعوا به تعویق خواهد انداخت.

 

راه حل های موجود برای ثبت کننده دامنه

1-  پاسخگویی به مرکز داوری وایپو و اثبات منافع مشروع و قانونی:

غالبا بدون پرداخت هزینه به مرکز داوری انجام می شود. ولی اگر شاکی بررسی توسط هیات یک نفره را تقاضا کرده باشد و ثبت کننده، متقاضی رسیدگی توسط هیات سه نفره باشد می بایستی طرفین مبلغی را به مرکز داوری پرداخت نمایند.

۱-۱ شرایط اثبات دعوا به نفع شاکی

الف. همانند یا مشابه بودن نام دامنه با علامت تجاری یا خدماتی.

ب.ثبت کننده دامنه حق یا منافع قانونی و مشروع در مورد نام دامنه نداشته باشد.

ج. نام دامنه با سوء نیت ثبت و استفاده شده است

۱-۲ شرایط اثبات دعوا به نفع ثبت کننده نام دامنه

الف. از نام دامنه جهت ارائه مشروع کالا یا خدمات استفاده می‌کرده یا ثابت کند که در شرف آماده شدن به جهت چنین استفاده‌ای بوده است.

ب.به عنوان یک فرد، پیشه یا شرکت از طریق نام‌ دامنه، حتی بدون ثبت علامت تجاری، شناخته شده‌ و معروف می‌باشید،

ج. نام ‌دامنه را به نحو مشروع برای مقاصد غیرانتفاعی یا عادلانه مورد استفاده قرار داده و قصد حصول منفعت تجاری از جهت گمراه کردن و هدایت مصرف‌کنندگان، یا منحرف‌کردن ایشان از علامت تجاری یا علامت خدمت مورد دعوا نداشته‌اید.


2-  عدم پاسخگویی و تمکین به تصمیم مرکز داوری.

3-  اقامه دعوا در دادگاه‌های ایران در صورت تصمیم گیری مرکز داوری بر انتقال یا ابطال نام دامنه به شاکی..

در صورت محکومیت و اقامه ی دعوا در دادگاه‌های ایران و تایید تصمیم مرکز داوری ممکن است شاکی از دادگاه محکومیت شما به پرداخت خسارات دادرسی و حق الوکاله وکیل را تقاضا کند.
براساس یافته‌های یکی از مطالعات اخیر سازمان جهانی مالکیت فکری در مورد شروط حل و فصل اختلافات مندرج در قراردادها، متداول‌ترین مکانیزم مورد استفاده جهت حل و فصل اختلافات، چه در رسیدگی‌های قضایی داخلی و همچنین در رسیدگی‌های خارجی، ارجاع امر به دادگاه‌ها و مراجع قضایی است که پس از آن ارجاع امر به داوری و میانجیگری و داوری‌های فوری و نظریه‌های کار‌شناسی به ترتیب در رتبه‌های بعدی قرار دارند. از آن‌جا که طرح دعوا در مراجع قضایی مستلزم صرف وقت و هزینه بسیار است، مرکز داوری و میانجیگری وایپو WIPO به عنوان مرجعی قابل اعتماد و تخصصی می‌تواند به طور چشمگیری در امر صرفه‌جویی زمان و هزینه‌ها ایفای نقش نماید.

 


 

 

چهارشنبه, 10 مهر 1398 12:34

ثبت شرکت

نوشته شده توسط

 

 

موسسـه حقوقــی عـدالت آیین فرتاک

تمامی خدمات ثبتی شروع کسب و کار را برای شما در یک جا جمع‌آوری کرده‌ایم


ثبت شرکت با مسئولیت محدود

طبق آمارهای رسمی موجود بیشترین تعدادشرکت های ثبت شده در ایران با اختلاف زیاد نسبت به شرکت های دیگر به ثبت شرکت با مسئولیت محدود اختصاص دارد که از جمله دلایل پر متقاضی بودن ثبت شرکت با مسئولیت محدود نسبت به دیگر انواع شرکت هایی که در ایران به ثبت می رسند می توان به مواردی نظیر تعداد شرکاء کمتر مورد نیاز برای ثبت این شرکت اشاره کرد. همچنین یکی دیگر از مسائل بسیار مهم محبوبیت این شرکت موضوع اظهاری بودن سرمایه ثبتی آن است. یعنی شما وقتی تصمیم به ثبت شرکت با مسئولیت محدود دارید و برای آن سرمایه تعیین می کنید، هیچ نیازی به واریز مبلغی از سرمایه ثبتی شرکت به حساب بانکی وجود ندارد و در واقع شرکاء شرکت صرفاً اظهار می کنند که سرمایه شرکتشان فلان مبلغ است. از دیگر تفاوت های مهم ثبت شرکت بامسئولیت محدود با شرکت های دیگر خصوصاً شرکت سهامی خاص باید به وضعیت مدیران شرکت اشاره نماییم، چرا که شما هنگامی که تصمیم به ثبت شرکت با مسئولیت محدود دارید، می توانید مدیران شرکت شامل مدیرعامل، رئیس هیئت مدیره، نایب رئیس هیئت مدیره و عضو هیئت مدیره را از ابتدا برای مدت نامحدودی به این سمت انتخاب کنید و هر زمان که خودتان تمایل داشته باشید با تشکیل مجامع عمومی سمت ها را تغییر دهید که همین موضوع از امتیازات و تفاوت های مهم و عمده ثبت شرکت با مسئولیت محدود نسبت به ثبت شرکت سهامی خاص است.


ثبت شرکت سهامی خاص

ثبت شرکت سهامی خاص رتبه دوم تعداد شرکت های ثبت شده در ایران را دارد. ثبت شرکت سهامی خاص پس از ثبت شرکت با مسئولیت محدود در جایگاه دوم بیشترین تعداد شرکت های ثبت شده در ایران قرار گرفته و از تفاوت های مهمی که این شرکت با شرکت با مسئولیت محدود و شرکت تضامنی دارد می توان به تعداد اشخاص مورد نیاز برای تاسیس و ثبت این شرکت اشاره نمود. برای ثبت شرکت سهامی خاص حضور حداقل 5 نفر الزامی است که 3 نفر از آنها سهامدار و 2 نفر هم بازرس شرکت خواهند بود. همین حضور بازرس اصلی و علی البدل، یکی از تفاوت های مهم ثبت شرکت سهامی خاص با شرکت های دیگر است. شما هنگامی که تصمیم به ثبت شرکت سهامی خاص دارید باید الزاماً حداقل 35 درصد از سرمایه ثبتی شرکت خود را در حساب بانکی بنام شرکت در شرف تاسیس سپرده گذاری نمایید تا اداره ثبت شرکتها که مرجع ثبت انواع شرکت در ایران محسوب می شود شرکت شما را به ثبت برساند. تفاوت مهم دیگر در مدت مدیریت مدیران شرکت سهامی خاص است، در مورد ثبت شرکت با مسئولیت محدود اشاره کردیم که مدت مدیریت مدیران محدودیت قانونی ندارد، اما این موضوع در مورد شرکت سهامی خاص صادق نیست و مدت مدیریت مدیران در شرکت سهامی خاص حداکثر 2 سال است و بعد از آن باید با برگزاری مجمع عمومی، مدت مدیریت مدیران را تمدید و یا آنها را تغییر دهیم.


ثبت موسسه غیرتجاری


موسسه غیرتجاری همانطور که از نام آن پیداست، برای انجام امور غیرتجاری به ثبت می رسد و در موضوع موسسه امکان درج موضوعات تجاری وجود ندارد، موضوعاتی که در قالب موسسه غیرتجاری به ثبت می رسند بیشتر موضوعات خدماتی مانند آموزش، نظافت منازل و ادارات، حقوقی، داوری و میانجیگری، بهداشتی و امثالهم است. در قانون تجارت اشاره ای که به شکل و ماهیت موسسه غیرتجاری نشده است اما به توجه رویه موجود در اداره ثبت شرکتها و موسسات غیرتجاری، فرآیند ثبت موسسه و تغییرات آن و همچنین هزینه ثبت، مدارک مورد نیاز و مراحل ثبت موسسه تا حدود بسیار زیادی مانند ثبت شرکت با مسئولیت محدود است. یکی از تفاوت های مهمی که ثبت موسسه با ثبت شرکت دارد در این است که یکی از مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت ارائه گواهی عدم سوء پیشینه کیفری اعضاء هیئت مدیره و بازرسین شرکت الزامی است، اما شما هنگامی که تصمیم به ثبت موسسه غیرتجاری دارید، نیازی به ارائه گواهی عدم سوء پیشنه کیفری هیچکدام از اعضاء ندارید که همین موضوع باعث ساده تر شدن و کوتاه تر شدن پروسه ثبت موسسه غیرتجاری می شود. باید در نظر داشته باشید همانند شرکت با مسئولیت محدود، در موسسه غیر تجاری نیز سرمایه ثبتی موسسه کاملاً اظهاری خواهد بود و نیازی به واریز مبلغی از سرمایه موسسه به حساب بانکی وجود ندارد و همچنین مدت مدیریت اعضاء هیئت مدیره نیز اختیاری بوده و می تواند بصورت نامحدود باشد.


ثبت شرکت تضامنی

شرکت تضامنی یکی دیگر از شرکت هایی است که در ایران به ثبت می رسد اما به نسبت شرکت های با مسئولیت محدود و سهامی خاص، دارای متقاضیان بسیار کمتری است، چرا که بغیر از موارد محدود و برای انجام موضوعات خاص مانند صرافی، هیچ لزومی ندارد که شرکت تضامنی را برای ثبت انتخاب نمایید. نحوه تاسیس و ثبت شرکت تضامنی تا حدود بسیار زیادی مانند شرکت با مسئولیت محدود است و در این شرکت نیز مدت مدیریت اعضاء هیئت مدیره کاملاً اختیاری است و هیچ محدودیت قانونی ندارد. در شرکت تضامنی مانند شرکت با مسئولیت محدود لزومی به انتخاب بازرس وجود ندارد، همچنین شرکت تضامنی با حضور حداقل 2 نفر شریک به ثبت می رسد. اما در کنار این شباهتها، تفاوت های بسیار مهمی نیز بین شرکت تضامنی و دیگر شرکت ها وجود دارد که از جمله مهمترین آن ها می توان به تشریفات انتخاب نام شرکت تضامنی اشاره نمود، طبق قانون تجارت در نام شرکت تضامنی باید نام حداقل یکی از شرکاء وجود داشته باشد و اگر در نام شرکت، اسامی تمامی شرکاء وجود ندارد باید عبارتهایی نظیر و شرکاء، و برادران و امثالهم وجود داشته باشد. تفاوت مهم دیگر در مسئولیت شرکاء است، در شرکت تضامنی شرکاء شرکت دارای بیشترین مسئولیت ممکن نسبت به دیگر شرکت ها هستند و اگر دارایی های شرکت برای پرداخت بدهی های آن کافی نباشد، تمام شرکاء شرکت شخصاً و بصورت تضامنی مسئول پرداخت بدهی های شرکت هستند.

 

 

 

ثبت شرکت تعاونی

یکی از شرکت های هفت گانه مندرج در قانون تجارت شرکت تعاونی است که پس از شرکت های با مسئولیت محدود و سهامی خاص در رتبه سوم بیشترین تعداد شرکت ههای ثبت شده در ایران قرار دارد. برای ثبت شرکت تعاونی حضور حداقل 7 نفر ضروری خواهد بود. برای ثبت شرکت تعاونی با هر موضوع فعالیتی که باشد،اخذ مجوز از اداره تعاون شهری که تصمیم به ثبت شرکت تعاونی در آن شهر را دارید، قبل از ثبت ضروری است. برای شرکت تعاونی مقررات متعددی وجود دارد که به ترتیب شامل قانون تجارت مصوب سال 1311، قانون شرکتهای تعاونی مصوب 1350 و قانون بخش تعاون جمهوری اسلامی ایران مصوب 1370 می شود و برای یافتن احکام مربوطه باید به قوانین مذکور مراجعه نمود. در شرکت های تعاونی همانند شرکت سهامی خاص، سرمایه شرکت به قطعات مساوی بنام سهام تقسیم می شود. همانند دیگر شرکت هایی که در اداره ثبت شرکتها به ثبت می رسند، ثبت شرکت لازمه دارا شدن شخصیت حقوقی نیست و شخصیت حقوقی شرکت تعاونی زمانی شکل می گیرد که تاسیس شده باشد. شرکت تعاونی زمانی تاسیس می شود که اساسنامه آن به تصویب اولین مجمع عمومی عادی شرکت برسد و ترکیب اعضاء هیئت مدیره نیز تعیین گردد که خود این مساله نیازمند رعایت تشریفاتی به این ترتیب است که ابتدا هیئت موسسین شرکت اساسنامه شرکت را تصویب می نمایند و سپس آن را برای تصویب نهایی به اولین مجمع عمومی عادی ارائه می نمایند.


ثبت شرکت در مناطق آزاد

ثبت شرکت در مناطق آزاد هفت گانه ایران شامل کیش، قشم، انزلی، چابهار، ارس، اروند و ماکو، به دلیل جذابیت های زیادی که دارد همیشه دارای متقاضیان زیادی بوده است. بدون تردید مهمترین جذّابیت ثبت شرکت در مناطق آزاد تجاری در ایران، بهره مندی از معافیت های مالیاتی است. طبق قانون شرکت هایی که در مناطق آزاد تجاری به فعالیت می رسند تا سقف 20 سال از پرداخت مالیات معاف خواهند بود، امّا این نکته بسیار مهم را باید در نظر داشته باشید که بهره مندی از معافیت های مالیاتی در مناطق آزاد کاملاً مشروط به انجام تکالیف و وظایف قانونی و مالیاتی در زمان مقرر آن است. از مهمترین این تکالیف و وظایف باید به مواردی نظیر اخذ و تمدید مستمر مجوز اقتصادی، اخذ کد اقتصادی، پلمپ و تحریر دفاتر قانونی و تکمیل و ارسال اظهارنامه مالیاتی عملکرد سال مالی شرکت اشاره نمود. نکته بسیار مهم دیگری که وجود دارد این است که برای بهره مندی از معافیت های مالیاتی مربوط به فعالیت در مناطق آزاد تجاری باید علاوه بر اینکه شرکت مورد نظر در منطقه آزاد به ثبت برسد، باید فعالیت های تجاری و حرفه ای شرکت نیز در منطقه آزاد باشد، چرا که شرکتی که در منطقه آزاد به ثبت می رسد اما مستمراً و یا حتی گاهاً در سرزمین اصلی به فعالیت می پردازد، برای همان بخشی از فعالیت های خود که در منطقه آزاد انجام نداده است، مشمول مالیات خواهد بود.

 

 


ثبت شرکت سهامی عام

در مورد تشریفات و نحوه تاسیس و ثبت شرکت سهامی عام در لایحه اصلاحی قانون تجارت بطور مفصل بحث شده است. شرکت سهامی عام شرکتی است که لزوماً بخشی از سرمایه آن از طریق پذیره نویسی به عموم مردم واگذار شود و موسسین شرکت نمی توانند تمام سهام و سرمایه شرکت را در اختیار داشته باشند. به دلیل حسّاسیت های زیادی که در مورد شرکت سهامی عام وجود دارد، اشخاص متقاضی ثبت شرکت سهامی عام راه دشواری را خصوصاً در زمان اخذ مجوزهای لازم برای پذیره نویسی در پیش دارند و در واقع بغیر از موارد خاص و محدود، هیچ لزوم و منطقی وجود ندارد که اشخاص متقاضی ثبت شرکت از بین شرکت های موجود، شرکت سهامی عام را برای ثبت انتخاب نمایند. در شرکت های سهامی عام حداقل تعداد سهامداران 5 نفر خواهد بود اما با توجه به این موضوع که بخشی از سرمایه شرکت باید از طریق پذیره نویسی، توسط مردم تامین شود در نتیجه عملاً تعداد سهامداران شرکت های سهامی عام بسیار بیشتر از حداقل مقرر در لایحه اصلاحی قانون تجارت خواهد بود و حتی گاهاً مشاهده شده است که تعداد سهامداران شرکت های سهامی عام به هزاران و دهها هزار سهامدار می رسد. برای تاسیس و ثبت شرکت سهامی عام موسسین شرکت باید حداقل 20 درصد سرمایه شرکت را تعهد کرده باشند و حداقل 35 درصد از مبلغ تعهد شده را در حساب بانکی بنام شرکت در شرف تاسیس سپرده گذاری نمایند.

 

 

 

 

چهارشنبه, 10 مهر 1398 12:33

داوری

نوشته شده توسط

 

در کشورهای توسعه یافته بحث داوری نهادینه شده، بگونه‌ای که بعنوان شغل و تخصص مورد توجه قرار گرفته است و اگر طرفین قرارداد در زمان اجرای مفاد قرارداد با مشکلی روبرو شوند قبل از هر اقدام حقوقی و مراجعه به قانون و دادگاه، اختلاف خود را به داور مرضی الطرفین یا داوری که در متن قرارداد مشخص شده، عرضه می نمایند و حرف و نظر داور ملاک عمل قرار می گیردو محترم شمرده می‌شود. در قوانین جمهوری اسلامی ایران در مواد ۴۵۴ الی ۵۰۱ قانون آیین دادرسی مدنی باب هفتم به بحث تعیین داور پرداخته است در خصوص داور باید گفت گاهی داور، شخصیت حقیقی است؛ یعنی طرفین قرارداد فردی را بعنوان داور انتخاب و در متن قرارداد به آن اشاره می‌کنند و گاهی بصورت شخصیت حقوقی است یعنی شرکت یا مؤسسه ای را بعنوان داور تعیین میی  کنند.


تعیین داور

در کشورهای توسعه یافته بحث داوری نهادینه شده، بگونه‌ای که بعنوان شغل و تخصص مورد توجه قرار گرفته است و اگر طرفین قرارداد در زمان اجرای مفاد قرارداد با مشکلی روبرو شوند قبل از هر اقدام حقوقی و مراجعه به قانون و دادگاه، اختلاف خود را به داور مرضی الطرفین یا داوری که در متن قرارداد مشخص شده، عرضه می نمایند و حرف و نظر داور ملاک عمل قرار می گیردو محترم شمرده می‌شود. در قوانین جمهوری اسلامی ایران در مواد ۴۵۴ الی ۵۰۱ قانون آیین دادرسی مدنی باب هفتم به بحث تعیین داور پرداخته است در خصوص داور باید گفت گاهی داور، شخصیت حقیقی است؛ یعنی طرفین قرارداد فردی را بعنوان داور انتخاب و در متن قرارداد به آن اشاره می‌کنند و گاهی بصورت شخصیت حقوقی است یعنی شرکت یا مؤسسه ای را بعنوان داور تعیین میی  کنند.

نکته قابل ذکر در خصوص زمان انتخاب داور این است که انتخاب داور در هر مرحله‌ای اعم از زمان انعقاد قرارداد یا در زمان اجرای مفاد آن و حتی پس از طرح دعوی در دادگاه امکان پذیر است و ثمرات و برکات فراوانی دارد. محاسن ارجاع امر به داوری این است که انتخاب شیوه داوری برای حل و فصل اختلافات مالی، شراکتی و قراردادی کم هزینه تر از طرح دعوی در دادگستری است، ضمن اینکه رعایت تشریفات اداری و آیین دادرسی مدنی در آن الزامی نیست و از طرفی ارتباط طرفین و تعامل آنان با داور یاداوران نیز بهتر صورت می گیرد. علاوه بر این بررسی موضوع از سوی داوران راحت تر و نتیجه آن نیز بهتر می باشد و از اطاله دادرسی جلوگیری می گردد.


تعریف داور

واژه داور یعنی صاحب داد، قاضی، عادل، انصاف درباره نزاع و مرافعه و اختلاف دو یا چند نفر. بنابراین منظور از داوری یعنی حکمیت و از نظر حقوقی و قواعد دادرسی مدنی به معنی فصل خصومت توسط غیر قاضی و بدون رعایت تشریفات رسمی رسیدگی است به بیان دیگر، داوری عبارت است از رفع اختلاف فی مابین اصحاب دعوی از طریق واگذاری آن به حکمیت اشخاصی که طرفین دعوی آنها را به تراضی خود انتخاب می کنند. در میان مجموعه قوانین کشور از گذشته های دور موضوع داوری دارای اهمیت خاصی بوده است و در ماده ۶ قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب مصوب ۷۳ اصطلاح قاضی تحکیم بکار برده است. منظور از قاضی تحکیم کسی است که رضایت دارد تا از جانب شخص یا اشخاص در دعوا یا دعاوی معین که او در آن دخالت دارد داوری کند. امروزه در خصوص داوری داخلی قانون آیین دادرسی مدنی مصوب ۷۹ حاکمیت دارد و شامل ۴۸ ماده و ۶ تبصره  یعنی از ماده ۴۵۴ الی ۵۰۱۱ است.
کدام دعاوی قابل ارجاع به داوری است؟

برخی از دعاوی قابل ارجاع به داوری نیست. مقنن این استثنائات را در ماده ۴۷۸ قانون آئین دادرسی مدنی احصا نموده است بعنوان مثال دعاوی مربوط به اصل نکاح و فسخ آن، طلاق، نسب و دعاوی مربوط به ورشکستگی از این قبیل دعاوی هستند . همچنین رسیدگی به امور کیفری نیز از صلاحیت داوری خارج و باید در دادگاه ها طرح و رسیدگی شود. نکته مهم در ارجاع امر به داوری اینست که در حل و فصل اختلافات، داورانی انتخاب شوند که از مقررات داوری اطلاع کامل داشته باشند، در غیر اینصورت داوری به مراتب طولانی تر و گران تر از رسیدگی در دادگاه خواهد بود فلذا توصیه می گردد از ارجاع داوری به افراد بی اطلاع مانند بنگاه های معاملاتی و اشخاص فاقد دانش حقوقی خودداری و حتی الامکان اختلافات خود را به داوری حقوقدانان با تجربه یا مراکز داوری سازمانی ارجاع نمایید.

 

 



انواع داوری

داوری به دو نوع، داوری اختیاری و داوری اجباری قابل تقسیم است:


داوری اختیاری

زمانیکه ما قراردادی منعقد کنیم می توانیم در لابه لای بندهای قرارداد به این نکته اشاره نماییم که در صورت بروز اختلاف، آنرا از طریق داور یا داوران منتخب حل و فصل کنیم و یا اینکه ضمن یک توافقنامه داوری یا قرارداد جداگانه توافق کنیم حل اختلاف خویش را از طریق داوری نماییم. در اینصورت، در هنگام انعقاد قرارداد ذکر نکاتی مانند مواردیکه به داوری ارجاع می شود، مشخصات داور یا داوران بطوریکه هر گونه ابهامی را در این زمینه مرتفع سازد و همچنین تعداد داوران در صورتت تعدد داور در حل اختلاف الزامیست، بهتر است که تعداد آنها را سه نفر یا از عدد فردی استفاده شود تا مشکلی در تصمیم گیری بوجود نیاید.

گاهی اوقات طرفین طی توافقنامه داوری یا قرارداد جداگانه شخص معتمدی را انتخاب و وظیفه تعیین داور را به ایشان محول می کنند. این شخص ممکن است شخص حقیقی و یا حقوقی (شرکت یا سازمانی) باشد شخص ثالث که وظیفه اش تعیین داور است باید تمامی شرایطی را که طرفین در توافقنامه داوری برای تعیین داور مقرر داشته اند، رعایت کند و مقررات مربوط به ممنوعیت از داوری مذکور در قانون آئین دادرسی مدنی را مورد توجه قرار دهد.

داوری اجباری

در برخی از موارد دادگاه حل یک مسئله را با توجه به اوضاع و احوال آن از طریق داوری به مصلحت می بیند و موضوع را برای حل اختلاف به داوری ارجاع می دهد این مورد را داوری اجباری می گویند چرا که طرفین دعوا در این امر هیچ  نقشی ندارند این نوع داوری فقط در موردیکه قانونگذار مشخص کرده است مورد استفاده قرار میگیرذ.
ارجاع امر به داوری نسبت به رسیدگی در دادگاه دارای امتیازاتی است از جمله اینکه طرفین قاضی رسیدگی کننده به دعوای خود را انتخاب می نمایند در نتیجه پذیرش رای صادره برایشان آسان تر خواهد بود هرچند که به ضرر یکی از آنان باشد در صورتیکه در رسیدگی قضایی در دادگاه ها این امکان وجود ندارد. علاوه بر این داور می کوشد تا اصحاب دعوا را به یکدیگر نزدیک سازد و این امر موجب نزدیکی و حسن تفاهم نسبی طرفین می شود.

 


شرایط تعیین داور

در صورت بروز اختلاف و نزاع، اشخاص تحت شرایط زیر می‌توانند منازعه را به داوری ارجاع دهند.

- طرفین اهلیت اقامه دعوا داشته باشند.
- طرفین بر ارجاع امر به داوری تراضی کنند این دو مورد در ماده ۴۵۴ قانون آئین دادرسی مدنی ذکر شده است. علاوه بر موارد مذکور، شرایط مندرج در ماده ۱۹۰ قانون مدنی که عبارت از: داشتن قصد و رضای، اهلیت طرفین (مذکور در ماده صدرالذکر )، موضوع معین که مورد اختلاف و مشروعیت اختلاف مدنظر قرار گیرد.

حال باید گفت داور می بایست صفات قاضی را داشته باشد لذا طبق ماده ۴۶۹ قانون آئین دادرسی مدنی، اشخاص زیر نمی توان به سمت داور معین نمود مگر با تراضی طرفین:

- کسانی که سن آنان کمتر از بیست و پنج سال تمام باشند.
- کسانی که در دعوی و یا اختلاف ذی نفع باشند.
- کسانی که با یکی از اصحاب دعوی قرابت سببی یا نسبی تا درجه دوم از طبقه سوم داشته باشند.
- کسانی که خود یا همسرانشان وراث یکی از طرفین باشند.
- کسانی که قیم یا کفیل یا وکیل یا مباشر امور یکی از اصحاب دعوی می باشند یا یکی از اصحاب دعوی مباشر امور آنان باشد.
- کسانی که با یکی از اصحاب دعوی یا با اشخاصی که قرابت نسبی یا سببی تا درجه دوم از طبقه سوم دارند، در گذشته یا حال دادرسی کیفری داشته باشند.
- کسانی که خود یا همسرانشان و یا یکی از اقربای سببی یا نسبی تا درجه دوم از طبقه سوم او با یکی از اصحاب دعوی (اختلاف) یا زوجه و یا یکی از اقربای نسبی یا سببی تا درجه دوم از طبقه سوم او دادرسی مدنی دارند.
- کارمندان دولت در حوزه مأموریتشان

 

 

 

 

 

 

یکشنبه, 10 شهریور 1398 07:01

دعاوی کارگری

نوشته شده توسط

 

اختلافات معمول بین کارگر و کارفرما

ممکن است در روابط و قراردادی که بین طرفین کارگر و کارفرما وجود دارد در نحوه ی اجرای مفاد قرارداد اختلافی حاصل گردد که این اختلافات ناشی از عدم اجرای انجام تعهدات قرارداد از جانب طرفین یا یکی از آنها باشد و به همین خاطر این اختلافات باید در ابتدا به طریق سازش و میانجیگری حل و فصل و بر طرف گردد.


مرجع حل اختلاف کارگر و کارفرما

بر اساس ماده ی 157 قانون کار رسیدگی و تصمیم‌گیری در مورد دعاوی و اختلافات ناشی از اختلا‌ف فردی بین کارفرما و کارگر یا کارآموز از طریق هیات‌های تشخیص و هیئت حل اختلاف امکان پذیر است.


اختلافات میان کارگر و کارفرما در صورت وجود شرایط زیر که در ماده ی 157 قانون کار مطرح شده است، در این مراجع امکان پذیر می باشد:
- ناشی از اجرای قانون کار و سایر مقررات کار، قرارداد کارآموزی، موافقتنامه‌های کارگاهی یا پیمان‌های دسته‌جمعی کار باشد.
- سازش بین طرفین حاصل نشود.

در قانون كار، مراجع حل اختلاف به دو دسته هيئت هاي تشخيص (به عنوان مرجع بدوي) و (هيئت هاي حل اختلاف(به عنوان مرجع تجديدنظرتقسيم شده و در هر استان چندين هيئت تشخيص و حل اختلاف به تناسب وسعت آن استان پيش بيني گرديده است. در صورت بروز اختلاف در روابط كارگر و كارفرما ، كارگر مي تواند چنانچه موضوع مورد اختلاف از طريق سازش مستقيم ميان وي و كارفرما حل نشود، از طريق انجمن صنفي كارگران و يا نماينده قانوني كارگران و كارفرما به اداره كار مربوطه براي طرح دعوا مراجعه كند.


حدود وظایف و اختیارات هیأت تشخیص

1- رسیدگی و اخذ تصمیم در مورد هر گونه اختلاف فردی بین کارفرما و کارگر یا کارآموز که ناشی از اجرای مقررات قانون کار، قرارداد یا کارآموزی و موافقت نامه‌های کارگاهی می‌باشد.

2- رسیدگی به اختلافات ناشی از قراردادهای کار که برای مدت موقت و یا برای انجام کار معین منعقد شده باشد.

3- هر گاه کارگر در انجام وظایف محوله قصور ورزد و یا آیین نامه‌های انضباطی کارگاه را پس از تذکرات کتبی نقض نماید، کارفرما حق دارد در صورت اعلام نظر مثبت شورای اسلامی کار علاوه بر مطالبات و حقوق معوقه به نسبت هر سال سابقه‌ی کار معادل یک ماه آخرین حقوق کارگر به عنوان حق سنوات به وی پرداخته و قرارداد کار را فسخ کند.
چنانچه کارگاه مشمول شورای اسلامی کار نبوده و یا شورای اسلامی کار یا انجمن صنفی در آن تشکیل نشده باشد، اعلام نظر مثبت هیأت تشخیص در فسخ قرارداد کار الزامی است.


حدود وظایف و اختیارات هیأت حل اختلاف

۱- رسیدگی به اعتراضاتی که در فرجه مقرر نسبت به آرای هیأت های تشخیص به عمل آمده است.
2- رسیدگی به تقاضای کتبی بیمه شده بیکار مبنی بر داشتن عذر موجه در خصوص عدم اعلام بیکاری به اداره کار و امور اجتماعی ظرف مدت مقرر.
3- رسیدگی به اختلافات ناشی از اجرای طرح طبقه بندی مشاغل.


ترکیب هیأت تشخیص

هیأت تشخیص از افراد ذیل تشکیل می شود:


1- یک نفر نماینده وزارت کار و امور اجتماعی (به پیشنهاد مدیر کل کار و امور اجتماعی و تأیید وزارت کار).
2- یک نفر نماینده کارگران به انتخاب کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان (در صورت عدم تشکیل کانون مذکور انتخاب نماینده به عهده کانون عالی هماهنگی شوراهای اسلامی کار می باشد)
3- یک نفر نماینده مدیران صنایع به انتخاب کانون انجمن های صنفی کارفرمایان استان.

شرایط عضویت نمایندگان کارگران و مدیران در هیأت عبارت است از؛

1- تابعیت جمهوری اسلامی ایران.
2- داشتن حداقل ۲۵ سال تمام.
3- داشتن حداقل گواهینامه پایان دوره ابتدایی.
4- داشتن حداقل ۵ سال سابقه کار یا آشنایی با مقررات کار و تأمین اجتماعی.

مدت اعتبار نمایندگان (مدیران) ۲ سال از تاریخ صدور اعتبار است.

نمایندگان کارگران و مدیران در موارد ذیل شرایط عضویت را از دست می دهند:

1- استعفا ۲ - فوت ۳ - رأی دادگاه مبنی بر محرومیت از حقوق اجتماعی ۴ - پایان دوره نمایندگی ۵ - اعلام مراجع انتخاب کننده و تأیید وزارت کار و امور اجتماعی ۶ - عدم رعایت آییننامه مربوط به مقررات چگونگی تشکیل جلسات و نحوه رسیدگی هیأت تشخیص.


نحوه‌ی رسیدگی و تشکیل جلسات

هیأت پس از وصول شکایت با رعایت نوبت وقت رسیدگی را تعیین و طرفین را برای ادای توضیحات دعوت می کند. عدم حضور کارفرما یا نماینده او مانع رسیدگی نخواهد بود.
جلسات هیأت تشخیص در محل وزارت کار و امور اجتماعی و به ریاست نماینده وزارت کار و امور اجتماعی و حتی الامکان در ساعات اداری تشکیل خواهد شد.
تصمیمات با اکثریت آرا اتخاذ می شود. هیأت تشخیص در صورت لزوم میتواند موضوع را به تحقیق ارجاع نماید.

 

 


ترکیب هیأت حل اختلاف

هیأت حل اختلاف مرکب از سه نفر نماینده کارگران به انتخاب کانون هماهنگی شورای اسلامی کار استان یا کانون انجمن های صنفی کارگران و یا مجمع نمایندگان کارگران واحدهای منطقه و سه نفر نماینده کارفرمایان به انتخاب مدیران واحدهای منطقه و سه نفر نماینده دولت (مدیر کل کار و امور اجتماعی، فرماندار، رئیس دادگستری محل یا نمایندگان آن ها) برای مدت دو سال تشکیل میشود. در صورت لزوم با توجه به میزان کار هیأت ها، وزارت کار و امور اجتماعی می تواند نسبت به تشکیل جلسات حل اختلاف در سطح استان اقدام نماید.


نحوه‌ی رسیدگی و تشکیل جلسات

هیأت حل اختلاف پس از وصول اعتراض با رعایت نوبت وقت رسیدگی را تعیین و از طرفین اختلاف جهت حضور در جلسات رسیدگی کتباً دعوت می‌کند. عدم حضور احد از طرفین یا نماینده‌ی آن‌ها مانع از رسیدگی و صدور رأی توسط هیأت نیست هیأت تا مدت یک ماه پس از وصول پرونده رسیدگی و رأی لازم را صادر می‌نماید.

جلسات هیأت حل اختلاف در محل کار و امور اجتماعی و حتی المقدور در خارج از وقت اداری به ریاست مدیر کل کار و امور اجتماعی و یا نماینده او تشکیل می‌شود.
هیأت حل اختلاف عنداللزوم می تواند ضمن دعوت از کارشناسان نظرات و اطلاعات ایشان را در خصوص موضوع استماع نماید.
جلسات هیأت حل اختلاف با حضور حداقل هفت تن از اعضا رسمیت خواهد داشت و تصمیمات هیأت با اکثریت پنج رأی از آرای افراد حاضر معتبر خواهد بود.
رأی هیأت حل اختلاف پس از صدور، قطعی و لازم الاجرای است. از آرای قطعی این هیأت می توان در دیوان عدالت اداری شکایت کرد.


دیوان عدالت اداری :

طبق بند ۲ ماده ۱۰ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲ رسیدگی به اعتراضات وشکایات از آرای هیات حل اختلاف کارگر و کارفرما به عهده ی دیوان عدالت اداری نهاده شده است. با این توضیح که دیوان عدالت اداری وفق بند ۲ ماده ی مذکور، صرفاً و منحصراً از حیث نقض قوانین ومقررات یا مخالفت با آنها نسبت به رای مورد اعتراض رسیدگی می نماید.شمول قانون کار در رابطه با کارگران و کارکنان  کارگاه ها و شرکت های خصوصی و دولتی از مسائل بسیار مهم و مبتلا به  بسیاری از افراد و شرکت ها می باشد که موجب اختلافات عدیده  و به ناچار دادخواهی از دیوان عدالت اداری می شود.

 

دوشنبه, 14 -2667 12:43

جرایم پزشکی

نوشته شده توسط

 


شکایت از جرائم پزشکی

هنوز که هنوز است علتش را درک نکرده‌ام. اینکه آدم سالم و سرحال خودش را بی‌خود و بی‌جهت بدهد زیر تیغ جراحی! با اینکه بدجور عمل بینی مد شده و آدمها بخصوص خانم‌ها با هر نوع دماغی اعم از قلمی ‌و کوفته‌ای و بزرگ و کوچک دلشان می‌خواهد این کار را بکنند هنوز هم نه به عنوان یک متخصص بلکه به عنوان یک وکیل که هفته‌ای یک بار سری به دادسرای جرایم پزشکی می‌زند و مردم را با سر و کله بسته و صورت‌های از قیافه افتاده می‌بیند توصیه می‌کنم تا پای مرگ و زندگی در میان نباشد واقعا سرنوشتتان به دماغتان متصل نشده باشد خودتان را زیر تیغ جراحی ندهید تا خدای نکرده مثل آخرین موکل من در راهرو های دادسرا به دنبال دماغ از دست رفته تان سرگردان نشوید.
سری که درد نمی‌کند.

« نه اینکه بینی‌ام خیلی بد بود ولی گفتم اگر جراحی کنم دیگر عالی می‌شود. دیده بودم دوستان جراحی بینی کرده‌اند و زیر و رو شده‌اند. یک دماغ ساده عمل کرده‌اند اما گونه در آورده‌اند و خوشگل شده‌اند. اول می‌خواستم قبل از عروسی این کار را بکنم تا  برای عکس‌های عروسی تغییر کرده باشم که شکر خدا شوهرم رضایت نداد وگرنه با این سر و شکل کلا قضیه عروسی منتفی می‌شد!»

شیوا ناراحت و مضطرب است. می‌پرسم دقیقا چه اتفاقی برایش افتاده و این گونه توضیح می‌دهد: «به علت عمل بینی که انجام دادم غضروف بینی‌ام از بین رفته که دکتر گرامی! ‌هم برای جبران این نقص عضو علاوه بر از بین بردن زیبایی‌ام استخوان بینی‌ام را بیش از حد تراشیده بطوری که موجب کم شدن ۹۰ درصدی حس بویایی‌ام شده است و این تازه قسمتی از ماجراست. گرفتاری‌های من با بینی جدیدم تمامی ‌ندارد. مشکل تنفسی پیدا کرده‌ام و مدام به طور ناگهانی خونریزی می‌کنم. خلاصه اینکه رسما ناقص شده‌ام! نمی‌دانم باید چه کار کنم. این همه هزینه کرده‌ام و حالا دیگر دکترم اصلا پاسخگو نیست و می‌گوید این اتفاقات نادر است دست من نیست و… کمک کنید. اعصابم بدجور به هم ریخته. جایی هست که به این جور تخلفات رسیدگی کنن ؟»


سوگند بقراط

قبل از اینکه پاسخ سوال شیوا را بدهم دوست دارم مقداری راجع به مسئولیت پزشکان و عذر و تقصیر آنها صحبت کنم: در حقیقت در عالم پزشکی میان پزشک و بیمار رابطه‌ای حقوقی برقرار است که بر این اساس پزشک مکلف است در قبال معالجه بیمار از تمام استعداد و قابلیت‌های خویش بهره گرفته و با عنایت به نظامات و مقررات دولتی این وظیفه را به انجام رساند.البته در این میان گاهی اوقات مشکلاتی بروز می‌کند. این گونه مشکلات اصولا دو دسته‌اند :

پزشک آنگونه که شایسته است در انجام تکلیف خویش، عمل نمی‌نماید.


برخی اوقات به صورت اتفاقی و غیر عادی نتیجه‌ای متفاوت از نتیجه معمول محقق می‌گردد خوب است بدانید که پزشکان هم به موجب مقررات حقوقی و جزایی و هم به موجب مقررات صنفی، مسئول تخلفات خود هستند.

تخلفاتی که پزشکان مرتکب می‌شوند از دو منظر مورد بررسی قرار می‌گیرند : از منظرجزایی( دادسرا) و منظرانتظامی‌( نظام پزشکی) که هر دو اینها دو مفهوم متمایز بوده و با یکدیگر تفاوت دارند؛ خطای انتظامی‌ نقض تکالیفی است که به موجب مقررات صنفی وضع شده است. پزشکان به موجب مقررات صنفی مکلف به رعایت مواردی می‌باشند که انجام ندادن آنها موجب مسئولیت انتظامی‌‌شان می‌گردد و انجام این اعمال به هیچ وجه منجر به تعقیب جزایی نخواهد شد.

در حالی که جرم فعل یا ترک فعلی است که قانون گذار برای آن مجازاتی در نظر گرفته باشد و از طرف شخص مسئول ارتکاب می‌یابد.این را هم بدانید که رسیدگی به تخلفات پزشکی توسط هیات‌های بدوی انتظامی ‌مانع رسیدگی توسط محاکم قضایی نمی‌شود. تخلفات انتظامی‌پزشکان عبارت است از :

- سهل انگاری درانجام وظیفه و عدم رعایت موازین علمی‌، شرعی و قانونی
- افشا نمودن اسرار و نوع بیماری
- انجام اعمال خلاف شئون پزشکی
- جذب بیمار از طریق تبلیغات گمراه کننده
- فریفتن بیمار

 

 


جرائم پزشکی

جرائم جزایی ناشی از اعمال پزشکی هم عبارت است از : ارتکاب عمدی قتل و صدمات بدنی در جریان اعمال پزشکی بنابراین چنانچه پزشک یا جراح به قصد سلب حیات بیمار از معالجه وی سرباز زند و در نتیجه بیمار بمیرد چنین قتلی عمد و موجب قصاص است و نیز چنین است اگر پزشک یا پرستار آمپولی تزریق کند که حاوی مواد شیمیایی کشنده باشد یا مقداری از دارویی را به بیمار بخوراند که بیش از حد مجاز بوده و باعث مرگ وی شود، مطابق ماده ۲۰۶ قانون مجازات اسلامی ‌عمل چنین فردی قتل عمد محسوب می‌شود.

همچنین فوت‌ها در جراحی‌های زیبایی به علت حساسیت‌های بیهوشی است یا در مواردی که پزشک عمومی ‌بدون داشتن تخصص لازم و با علم به اینکه متقاضیان عمل زیبایی باید در کلینیک‌هایی عمل شوند که بخش آی سی یو و سی سی یو داشته و متخصصان قلب و ریه در آن حضور داشته باشند، اقدام به جراحی زیبایی در مطب کند عمل او از نظر علم پزشکی نه تنها غیر قابل توجیه است بلکه بنابر قانون عمل او جرم محسوب می‌شود.

همچنین هر گاه پزشک در معالجه بیمار مرتکب هیچ نوع خطای جزایی و مصادیق آن از قبیل بی احتیاطی و بی مبالاتی نشده باشد و با این وجود، اقدامات درمانی از ناحیه او موجب جنایت بر بیمار شود باز هم مسئول شناخته می‌شود و قانون در این مورد عمل پزشک را خطای شبیه عمد نامیده است. در این مورد پزشک برای آنکه از نظر کیفری مسئول قلمداد نشود قبل از اقدام به درمان در غیر موارد فوری می‌بایست از بیمار، ولی و سرپرست یا نمایندگان قانونی اذن بگیرد و کلیه موازین علمی، فنی و نظامات دولتی را نیز رعایت نماید.


گام به گام پرونده‌های پزشکی

حالا می‌رسیم به پاسخ سوال شیوا : بله مرجعی هست به نام دادسرای جرایم پزشکی که به اینجور دعواها رسیدگی می‌کند و برای اینکه امثال شیوا سرگردان نشوند و بتوانند به نتیجه برسند گام به گام طرح دعوا در این دادسرا را برای شما شرح می‌دهم:
در تهران بامراجعه به دادسرای جرایم پزشکی واقع در خیابان مطهری یا تخت طاووس ودر سایر شهرها اگر دادسرای جرایم پزشکی تشکیل شده باشد باید به آنجا مراجعه نمایند و اگر این دادسرا تشکیل نشده باشد، باید به دادسرای عمومی‌ برای طرح شکایت مراجعه نمایند.

ثبت شکایت و ارجاع به شعبه بازپرسی یا دادیاری
حضور نزد قاضی تحقیق کننده و ارائه توضیحات.


اجرای دستور قاضی «طبق دستوری که کتبا خطاب به پزشک یا بیمارستان یا هر مرکزی که در آنجا اقداماتی برای بیمار انجام شده، کلیه مدارک را درخواست می‌کند و معمولا برای تسریع امور این دستور را شاکی یعنی شما بطور دستی به مرکز یا مراکز درمانی مربوطه می‌برید و مراکز مربوطه، پاسخ را یا به شما تحویل می‌دهند یا خودشان ارسال می‌کنند.»


معرفی به کلانتری برای اجرای دستورات ذیل:

- دستور به بیمارستان یا پزشک مربوطه برای تکمیل کلیه اوراق پرونده در صورت کمبود اوراق.
- در صورت لزوم، اخذ توضیحات از شهود احتمالی
- در صورت لزوم، اخذ توضیحات از افرادی که شما از آنان شکایت کرده‌اید.
- معرفی به پزشکی قانونی جهت معاینه بیمار برای ارزیابی اینکه آیا خسارتی وارد شده یا خیر؟
- پس از کامل شدن تحقیقات، پرونده به کمیسیون پزشکی ارسال می‌گردد که اعضای آن همگی پزشک بوده و مسائل را بطور کاملا تخصصی ارزیابی می‌نمایند. کمیسیون پس از تعیین وقت، شما و پزشک مسئول را جهت توضیح وقایع رخ داده و گاها معاینه فرد زیان دیده، دعوت می‌نماید.


کمیسیون رأی خود را به دادسرا اعلام می‌کند و دادسرا نتیجه آن را به شما ابلاغ می‌کند که شما در یک فرصت کوتاه حق اعتراض به آن را دارید. در صورت اعتراض چه از طرف شما و چه از طرف پزشک، کمیسیون بالاتر یعنی پنج نفره تشکیل و همین مراحل طی می‌شود و اگر اعتراض مجدد صورت گیرد، پس از برگزاری دو نوبت کمیسیون در استان پرونده به صورت تکمیل شده با کلیه مستندات جهت کارشناسی و اعلام نظر نهایی به کمیسیون مرکزی که کمیسیون عالی است، ارجاع می‌گردد و در آنجا نظر کارشناسی نهایی را می‌دهند. تقریبا در تمامی ‌موارد، قاضی رأی کمیسیون را عینا ملاک صدور حکم خود قرار می‌دهد و بر اساس آن حکم بر محکومیت یا تبرئه پزشک می‌دهد.


نکات باریکتر از مو

حواستان باشد، برای ارائه شکایت، باید خود بیمار یا وکیل دادگستری وی حضور داشته باشد در غیر اینصورت شکایت پذیرفته نمی‌شود. اگر بیمار بیهوش باشد، ابتدا باید برای وی قیم و امین موقت نصب گردد و سپس این قیم از طرف فرد بیهوش وکیل بگیرد.


مطابق اصل کلیه مدارک ارسالی جهت اظهار نظر قضائی باید به زبان فارسی و خوانا باشد در حالیکه مدارک پزشکی ارسالی از بیمارستان‌ها یا مطب‌ها با خطوط کاملا ناخوانا و مبهم و به زبان لاتین و استفاده از اختصارات متعدد می‌باشد، که موجبات تضییع حقوق بیماران را فراهم می‌کند. برای همین لازم است که مدارک شما توسط یک فرد حرفه‌ای بررسی گردد.

 


کارشناس لازم

کلا به نظر من برای طرح همه دعاوی نیاز به اخذ وکیل هست و بدون وکیل ممکن است حق و حقوق شما از دست برود. بنابراین اگر شما بدون وکیل درکمیسیون پزشکی شرکت کنید، حقوق شما براحتی ممکن است از دست برود. بعضی اوقات هم ممکن است ندانسته مطالبی را در دفاع از خود بیان می‌کنید که به ضررتان باشد است .

اما در مورد گرفتن وکیل به نظرم مهمترین نکته این است  سعی کنند به افرادی مراجعه نمایند که در این کار خبره هستند و به هر دو رشته پزشکی و وکالت تسلط دارند.علت این امر این است که برای اثبات تقصیر یک پزشک در امر درمان، زیاندیده یا وکیل او موظف است که رابطه علیت را بین عمل پزشک و آسیب وارده به بیمار اثبات نماید و این تنها از عهده کسانی بر می‌آید که به مسائل پزشکی احاطه دارند تا بتوانند کمیسیون‌هایی را که در این رابطه تشکیل می‌گردد، مجاب نمایند.

چون پیدا کردن چنین وکیلی بسیار دشوار است پیشنهاد می‌کنم در این گونه موارد قبل از هرگونه تصمیمی ‌ابتدا به پزشک مورد اعتمادتان، جهت مشاوره مراجعه نمایید و در صورتیکه قصور پزشکی را مورد تایید قرار داد  ابتدا با دعوت از پزشک مربوطه در جهت برقراری توافق و صلح اقدام  کنید  و در صورت عدم مصالحه بیمار و پزشک، با مشورت گرفتن از وکیل و پزشک و با برگزاری جلسات مشترک از طریق مراحل قانونی که در آن احترام جامعه پزشکی نیز رعایت  گردد، اقدام به طرح دعوا در مراجع صالحه  نمایید.


سخن آخر

سخن آخر اینکه خیلی وقت‌ها بیماران پیش از طرح دعوا، سر وقت پزشک رفته و ایجاد سر و صدا و آبروریزی و فحاشی می‌کنند که همه اینها از مصادیق اعمال مجرمانه است. پس در موارد اختلاف با پزشک معالجتان حواستان باشد که قطعا به دلیل دشواری علم پزشکی در صلاحیت بیمار نیست که درباره درستی یا نادرستی عملکرد پزشک اظهار نظر کند و صد البته معمولا رابطه بین بیمار و پزشک، بیش از انکه یک قرارداد مالی یا خرید خدمت یا اجاره شخص باشد، یک رابطه انسانی است و پزشک اصولا در امر درمان قصد آسیب به بیمار را ندارد و حادثه رخ داده. معمولا یک عمل غیر عمدی است و لذا نباید زود قضاوت کرد و به صورت جانی با یک پزشک برخورد نمود

از کودکی تاکنون پزشکی برای ما شغل مقدسی محسوب شده و جزو محبوبترین و صاحب احترام ترین شغل‌های دنیاست. ولی مثل هر شغل دیگری در این قشر نیز افرادی هستند که وصله‌ای ناجور بوده و البته انکار کردنی نیست که در این شغل هم مثل همه مشاغل دیگر افراد سودجویی هستند که از اسم و رسم و شغل مقدس سوء استفاده کرده و آن را بهانه‌ای برای آزار دیگران و پایمال کردن حق آنها قرار می‌دهند.

در برخورد با این افراد باید بسیار محتاط و عاقلانه عمل کرد تا نسبت به محو آثار و مدارک مربوط به جرم اقدام ننمایند و در این امر ولو اینکه پزشک مسئول شایستگی لازم را نداشته باشد، باید با حفظ شأن جامعه پزشکی و به صورت یک اقدام قانونی عمل کرد.

 

 

 

سه شنبه, 06 -2666 09:04

دعاوی کیفری

نوشته شده توسط

 

دعاوی کیفری در حقیقت شاخه ای ازحقوق جزا هستند که شامل جرایم/مجازات ها و قوانین جزایی می باشند. برای شناخت بیشتر تعریفی از حقوق جزا را به اختصار بیان می کنیم.


تعریف حقوق جزا:

حقوق جزا شاخه ای از حقوق عمومی است که با تعریف اقدامات مجرمانه که اخلال در نظم عمومی ایجاد می نمایند و تعیین مجازات برای خاطیان سعی در جلوگیری از وقوع جرایم دارد و در صورت ارتکاب جرم میزان مسولیت مرتکب و نحوه تعقیب و تعیین مجازات او را مشخص می نماید و در پایان کوشش می کند تا وسایل اصلاح و تربیت مجرمین را فراهم آورد.


اهمیت حقوق جزا:

اولا- حقوق جزا مجموع مقرراتی است که بر نحوه اجرای مجازات ها و تعیین واکنش های اجتماعی نظارت می کند.
ثانیا- قوانین کیفری، ساده ترین و شدید ترین وسیله اجبار قواعد و مقررات اجتماعی است و ضمانت اجرای روابط اجتماعی می باشد.
ثالثا- در دعاوی حقوقی فقط امور حقوقی افراد از قبیل امور مالی یا خانوادگی یا احوال شخصیه مطرح است در حالی که در دعاوی کیفری نه تنها مال و خانواده مجرم در معرض خطر است بلکه آزادی حیثیت و جان وی نیز در مخاطره قرار می گیرد.
رابعا- در محاکم و دادگاه های حقوقی احتیاجی به حضور طرفین دعوی و شناسایی آنان نیست و درصورت صحت هویت، دادگاه بر مبنای ادله تقدیمی اتخاذ تصمیم می نماید؛ درحالی که در دعاوی کیفری حضور مجرم ضروری است. بنابراین با توجه به فرق و تفاوت بزرگ این دو دعوی اهمیت حقوق جزا و دعاوی کیفری مشخص می شود.


مجازات ها و اقدامات تامینی و تربیتی:

در قانون مجازات اسلامی، مجازات ها و اقدامات تامینی و تربیتی تعیین شده است که به پنج دسته تقسیم شده ا ند:
- حدود
- قصاص
- تعزیرات
- دیات


تعزیرات و مجازات های بازدارنده:

حد مجازاتی است که شارع آن را تعیین کرده است  و قصاص مجازات فردی می باشد که مرتکب جنایت منجر به قتل یا صدمات بدنی گردیده است ودیات جایگزین قصاص در جنایات عمدی یا غیر عمدی می باشد و تعزیر مجازات های جرایمی است که خارج از موارد فوق می باشند و مجازات بازدارنده مجازاتی است که از طرف دولت به معنای عام آن برای حفظ نظم و مراعات مصالح اجتماعی مقابل تخلفات از مقررات و نظامات دولتی تعیین می گردد.


دعاوی رایج کیفری:

سرقت، کلاهبرداری، قتل عمد، قتل غیر عمد، خیانت در امانت، ایراد ضرب عمدی، ارتباط نامشروع، تجاوز به عنف  تصرف عدوانی، فروش مال غیر، جعل، استفاده از سند مجعول و سایر عناوین مجرمانه که در قانون ذکر شده اند.

 

وکالت و وکیل کیفری

رشته حقوق به زیرشاخه های مختلفی تقسیم می شود. یکی از این زیرشاخه های رشته حقوق که در اغلب دانشگاه های دنیا در مقاطع تحصیلات تکمیلی به دانشجویان ارائه می شود، رشته حقوق جزا است. در این رشته تمامی مباحث کیفری از جمله جرم شناسی و مسئولیت مجرم و اصول کلی جرم تدریس می شود. وکیل کیفری در صورتی كه فارغ التحصيل اين رشته از حقوق باشد به عنوان يك وكيل با تجربه و متخصص می تواند به خوبی پرونده كيفری را پيش برده تا از تضييع حقوق حقه موكلين جلوگيری نمايد.
وکیل کیفری در ایران

در قانون جمهوری اسلامی ایران، در دعاوی کیفری وجود وکیل کیفری برای هریک از طرفین دعوی ضروری است و دادگاه باید تمهیدات لازم را جهت اخذ وکیل از سوی متهم و شاکی ارائه دهد.

 

 

 

اهمیت وکیل کیفری

همانطور که ذکر شد، در دعاوی حقوقی، خواهان و خوانده مختار به اخذ وکیل هستند اما در دعاوی کیفری، دادگاه متهم و شاکی را ملزم به اخذ وکیل می کند و در صورتی که هر یک از طرفین شرایط گرفتن وکیل را نداشته باشند، دادگاه باید به آنها وکیل تسخیری معرفی نموده و شرایط لازم را جهت اخذ وکیل برای آنها فراهم نماید.
توانای های وکیل کیفری

وکیل کیفری باید علاوه بر علم جرم شناسی به اصول روانشناسی و شخصیت شناسی نیز تسلط داشته باشد. وی باید بتواند ابتدا صحت اطلاق جرم به عمل را تشخیص دهد و سپس نسبت اتهام به مظنون را بررسی نموده و درباره آن نظرات خود را اعلام نماید. دقت لازم برای این موارد که اغلب با جان و حیثیت هر یک از طرفین دعوا سر و کار دارد، نشان از اهمیت وکیل دعاوی کیفری دارد.


خصوصیات وکیل کیفری

وکیل کیفری بر خلاف وکیل حقوقی محدودیت هایی در قبول پرونده های دعاوی مربوط به خود دارد. پرونده های ارجاع داده شده از دیوان عالی کشور تنها در صلاحیت وکالت توسط وکیل کیفری پایه یک دادگستری می باشد. بنابراین پیش از انتخاب وکیل، از صلاحیت وی جهت ورود به دعاوی کیفری اطمینان یابید.


مدارک لازم جهت دعاوی کیفری

برای طرح یک دعوی کیفری ابتدا لازم است مدارک لازم از جمله وکالتنامه وکیل کیفری، شکواییه یا طرح دعوی، شهادت نامه شهود در صورت نیاز، کارت ملی و مشخصات متهم در صورت مشخص بودن وی را تهیه نمایید. وکیل کیفری می تواند مدارک فوق را به وکالت از شما تهیه نماید.


 تفاوت دعاوی کیفری و دعاوی حقوقی

برخی از دعاوی مانند دعوی مطالبه وجه چک ، به دو صورت کیفری و حقوقی قابل طرح هستند اما مراجعان، اغلب با ویژگی های هر یک از این دعاوی و تفاوت ها و مراحل آن آشنایی ندارند و چه بسا به دلیل این عدم آشنایی دچار سرگردانی در مراجع قضایی شده و مدت زمان لازم برای به نتیجه رسیدن پرونده آنها به طول می انجامد. از تفاوت های دعاوی کیفری و حقوقی می توان به موارد زیر اشاره نمود:

- در دعاوی کیفری، دادگاه پس از اثبات اتهام متهم، وی را به تحمل مجازات محکوم می کند اما در دعاوی حقوقی، دادگاه، خاطی را ملزم به جبران حقوق قانونی فرد زیان دیده یا خوانده می نماید.
- دادخواست حقوقی حتماً باید در برگه مخصوص دادخواست تنظیم شود اما شکایت دعاوی کیفری می تواند در هر برگه ای تنظیم شود.
- در دعاوی حقوقی، با رضایت خواهان دعوا خاتمه یافته و پرونده بسته می شود، اما در بسیاری از دعاوی کیفری، حتی با وجود رضایت شاکی یا مجنی علیه نیز پرونده خاتمه نمی یابد و آثار معنوی جرم باید جبران شود.
- شاکی، مشتکی عنه یا متهم و اتهام در دعاوی کیفری به ترتیب هم ردیف خواهان، خوانده و خواسته در دعاوی حقوقی است.
- در دعاوی کیفری، ابلاغ دعوا به متهم توسط احضاریه انجام می شود در حالیکه این ابلاغیه در دعاوی حقوقی توسط اخطاریه انجام می شود.
- وکیل کیفری باید تجربه وکالت در دعاوی کیفری را داشته باشد.

 


دادرسی دعاوی کیفری

موارد تعقیب متهم و شروع دادرسی در دعاوی کیفری

بنا به ماده ۶۴ قانون آیین دادرسی مدنی کیفری سال ۱۳۹۲، در صورتی که جرمی اتقاق افتد، با وقوع یکی از موارد ذیل، پیگیری جرم متهم در مراجع قضایی آغاز می شود:

- اعلام شکایت از سوی شاکی یا مدعی خصوصی؛
- ارائه اطلاعات از سوی ضابطین دادگستری یا مقامات رسمی یا افراد قابل اطمینان و موثق؛
- بروز جرم به صورتی که برای دادستان یا بازپرس مشهود باشد؛
- اعتراف شخص متهم؛
- اطلاع یافتن دادستان از بروز جرم به هر صورت قانونی دیگر.

رسیدگی به جرم کیفری مطابق با ماده ۳۳۵ قانون آیین دادرسی کیفری در صورت موارد زیر آغاز می شود:

- ارائه کیفرخواست دادستان؛
- صدور قرار جلب و ارائه آن به دادرسی توسط دادگاه؛
- بیان ادعای شفاهی دادستان در دادگاه.


نتیجه دادگاه کیفری

با استناد به ماده ۳۷۴ قانون آیین دادرسی مدنی، پس از خاتمه دادرسی، دادگاه در همان جلسه یا نهایتاً ظرف مدت یک هفته، اقدام به صدور رأی می نماید.

صفحه1 از2

موسسه عدالت آیین فــرتاک

ما در موسسـه حقوقــی و داوری عدالت آیین فــرتاک برآنیم تا با بهره منــدی از وکیل تخصصـی در هر زمینه، همــوطنان عزیز را در کلیه
امور حقوقــی و قــراردادهای تجاری یاری رسانیــم.

سیاست حریم شخصی

ارتباط با ما

آدرس: تهران، خیابان خرمشهر، بین خیابان عربعلی و عشقیار، پلاک 87، واحد 1

تلفن: 88507816 (21)98+

تلفن: 6611227 (772)44+

واتس اپ: 09352525995

اینستاگرام: Simorghparvas

ایمیل: info [at] fartaklaw [dot] com